X
تبلیغات
مطب دکتر نصراله صولت نیا

 

1-      دانستن میزان فشار خون خود. چک کردن منظم آن

2-      دانستن اینکه وزن شما در چه حدودی باید باشد.نگه داشتن وزن در همان حد یا پایین تر از آن.

3-      از مصرف زیاد نمک در پخت و پز و غذا خودداری کنید.پرهیز از غذاهای شور.

4-      غذاهایی مصرف کنید که چربی های اشباع آن کم باشد.

5-      مصرف الکل را پایین بیاورید. اگر زن هستید بیش از یک بار در روز ننوشید و اگر مرد هستید بیش از دو پیک ننوشید.

6-      داروهای خود را دقیقا طبق تجویز مصرف کنید. از قرصها خسته نشوید حتی برای یک روز هم که باشد.

7-      قرار ملاقات با پزشک خود را فراموش نکنید.

8-      توصیه های پزشکتان را در مورد فعالیت جسمانی و نوع ورزش مد نظر داشته باشید.

9-      مطمئن شوید که پدر و مادر،برادران،خواهران،بچه ها فشار خون خود را مرتبأ چک می کنند.

10-   در هر حال سرزنده به زندگی ادامه دهید و شاداب باشید.

 

دنبال کردن توصیه های ذکر شده برای کنترل فشار خون شما الزامی می باشد.در صورتی که شما احتیاج به کمک برای تغییر شیوه زندگی خود دارید و مشکلی با داروهای خود دارید با پزشک خود مشورت کنید.

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در پنجشنبه سی و یکم فروردین 1385 ساعت 21:33 | لینک ثابت |

 

واژینیت یک التهاب واژن است که  اغلب به علت عفونتها ، که بعضی از آنها در ارتباط با بیماریهای جدی هستند. شایعترین عفونتهای واژن عبارتند از:

 

-          واژینیت باکتریایی.

-          تریکومونازیس.

-          عفونت قارچی واژن.

 

بعضی از عفونتهای واژنی از طریق تماس جنسی انتقال می یابد ، ولی دیگر عفونتها مانند قارچها احتمالأ از طریق تماس جنسی نیست.

 

واژینیت باکتریایی

 

واژینیت باکتریایی شایعترین علت علائم عائم واژنیت در زنانی است که در سن بچه زایی هستند.قبلأبه عنوان واژینیت نامشخص و یا واژینیت مرتبط با گاردنرلاGardnerella  می نامیدند. خبرگان سلامت مطمئن نیستند که فعالیت جنسی نفشی در واژینیت باکتریایی بازی کند.

واژینیت باکتریایی در نتیجه تغییرات در رشد باکتریهای واژن ایجاد می شود. این عدم تعادل شیمیایی زمانی اتفاق می افتد که انواع مختلف باکتری ها بیشتر از حد باکتری هایی که خوب هستند و بایند باشند شوند. به جای لاکتوباسیل( lactobacillus یک نوع باکتری طبیعی که می تواند به صورت طبیعی در واژن زندگی کند)، که تعداد آن زیاد است ،تعداد  باکتریهای دیگری مانند گاردنلا واژینالیسgardenerella vaginalis  ، باکتروئیدهاbacteroides  ،Mobiluncus و میکوپلاسما همونیسMycoplasma hominis  در واژن زنان با واژینیت باکتریایی دیده می شود. تحقیقاتی در زمینه نقش هر یک از این میکروب ها در علت یابی علل وازینیت باکتریایی در جریان است و کمک کننده است.، ولی هنوز نقش فعالیت جنسی در ایجاد و توسعه واژینیت باکتریایی را نفهمیده اند. تغییر در جفت جنسی، استفاده از آی یو دی(وسیله داخل رحمی پیشگیری از حاملگی)IUD  ،دوش واژینال خطر گرفتن واژینیت باکتریایی را در زنان بیشتر می کند.

 

نشانه ها

 

شایعترین نشانه واژینیت باکتریایی غیر طبیعی است ، ترشحات بد بوی واژن. بعضی از زنان آن را به بوی شبیه ماهی تشبیه می کنند که بعد از تماس جنسی قابل توجه است.تقریبأ نیمی از زنان با علائم واژینیت باکتریایی ، هیچ نشانه ای ندارند. یک مراقب سلامتی بایستی این علائم را دیده و معاینه بالینی انجام می دهد و ممکن است تشخیص را به وسیله آزمایش مایعات واژن ثابت کند.

 

دیگر نشانه ها شامل:

-          ترشح رقیق واژن ، معمولأ سفید یا خاکستری رنگ.

-          درد در هنگام ادرار کردن.

-          خارش اطراف واژن.

 

تشخیص

 

یک پزشک می تواند یک نمونه از مایع واژن را در زیر میکروسکوپ دیده ، یا به صورت رنگ آمیزی و یا نور مخصوص ، برای دیدن باکتریهای در ارتباط با واژینیت. سپس میتواند تشخیص واژینیت باکتریایی بدهد بر پایه و اساس

-          نبودن لاکتوباسیلا

-          وجود تعداد زیادی سلولهای راهنما"Clue cell"(سلولهایی از بافت پوششی وازن که با میکروبهای واژینیت باکتریایی پوشیده شده است).

-          بوی ماهی

-          تغییرات ترشحات طبیعی واژن

 

درمان

 

پزشک از آنتی بیوتیکهایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین برای درمان زنان با واژینیت باکتریایی استفاده می کند. کلأ  همسران آنها درمان نمی شوند.

 

عوارض

 

در اغلب موارد ، واژینیت باکتریایی عارضه ای به جا نمی گذارد.خطرات اثبات شده ای در رابطه با واژینیت باکتریایی و ایجاد بیماریهای التهابی لگن(PID) وجود دارد.PID  یک بیماری جدی در زنان است که می تواند موجب نازایی و حاملگی خارج از رحم (Ectopic)شود.

واژینیت باکتریایی همچنین می تواند ایجاد مسائل دیگری مانند زایمان زودرس، و بچه های با وزن تولد کم کند. بنابراین بعضی از متخصصان زنان توصیه می کنند که تمام زنان حامله ،چه نشانه داشته باشند یا نداشته باشند، و قبلأ بچه نارس به دنیا آورده اند برای واژینیت باکتریایی چک شوند. زن حامله ای که قبلأ بچه نارس به دنیا نیاورده است باید درمان شود ،اگر نشانه و دلایل آزمایشگاهی مبنی بر واژینیت باکتریایی دارد.

واژینیت باکتریایی همچنین همراه با افزایش شانس گرفتن سوزاک یا عفونت اچ آی وی HIV است که موجب ایدز می شود.

 

تریکوموناسیسTRICHOMONIASIS

 

یکی از شایعترین عفونتهایی است که از طریق تماس جنسی منتقل می شود(STIs) . بر اساس گفته مرکز کنترل بیماریهای امریکاCDC ، حدود 7/4 میلیون مورد جدید در مردان و زنان هر ساله در ایالات متحده اتفاق می افتد.

تریکوموناسیس به وسیله یک انگل به نام تریکوموناس واژینالیسTrichomonas vaginalis ایجاد میشود.تریکوموناز ابتدا یک عفونت دستگاه مجاری ادراری است. واژن شایعترین محل برای عفونت در زنان ، و پیش آبراه(Urethra)  شایعترین در مردان است.

 

نشانه ها

 

تریکوموناسیس ، مانند دیگر عفونتهای منتقل شونده از طریق جنسی(STIs)، اغلب بدون هیچ نشانه ای اتفاق می افتد.اغلب مردان عفونی هیچ نشانه ای ندارند.زنان زمانی نشانه دار می شوند که معمولأ 5 تا 28 روز از در معرض پارازیت قرار  گرفتن آنها گذشته باشد.

اگرچه بعضی از زنان عفونی نشانه های جزیی و یا بدون نشانه هستند، خیلی از آنها نشانه دارند. نشانه های زنان عبارتند از:

-          ترشحات زیاد ، زرد متمایل به سبز یا خاکستری .

-          ناراحتی در زمان تماس جنسی.

-          بوی واژن.

-          ادرار کردن دردناک.

 

آنها همچنین ممکن است تحریک و خارش ناحیه تناسلی و در موارد نادر،دردهای زیر شکمی داشته باشند.

در صورت وجود ،نشانه ها در مردان شامل،ترشح رقیق سفید رنگ از آلت تناسلی و دردناک بودن یا اشکال در ادرار کردن و خروج منی داشته باشند.

 

تشخیص

 

یک پزشک می تواند تریکوموناسیس را به وسیله انجام آزمایش بر مایع گرفته شده از واژن یا آلت تناسلی مردانه تشخیص دهد، معاینه بالینی نشان دهنده زخمهای قرمز بر گردن رحم و یا داخل واژن است.

 

درمان

 

چون مردان می توانند بیماری را به جفت خود منتقل کنند حتی زمانی که هیچ نشانه ای ندارند، پزشکان توصیه می کنند که هردو جفت برای خلاصی از پارازیت درمان شوند.پزشکان معمولا از مترونیدازول در یک دوز واحد برای درمان افراد عفونی استفاده می کنند.

 

پیشگیری

 

مطمئن ترین راه پیشگیری از گرفتن بیماریهای STIs پرهیز از تماس جنسی است، یا در ارتباط بودن طولانی مدت با یک همسر که آزمایش شده و معلوم است که عفونی نیست.استفاده از کاندوم در مردان به طرز صحیح در خلال تماس جنسی کمک به پیشگیری از گسترش تریکوموناسیس می شود.

 

عوارض

 

تحقیقات نشان دهنده یک ارتباط بین تریکومناسیس و دو عارضه جدی است. تحقیقات علمی بیانگر این نکته است که تریکوموناسیس همراه با حداقل 3 تا 5 برابر افزایش خطر انتقال HIV و ممکن است یک زن بچه های کم وزن زایمان کند و یا نوزادان نارس باشند . دانشمندان احتیاج به انجام تحقیقات بیشتری برای مشاهده این ارتباطات  دارند.

 

عفونت قارچی واژن

 

عفونت قارچی واژن ، یا کاندیداسیس Vulvovaginal candidiasis یک علت شایع سوزش واژن است. این عفونت شایع قارچی زمانی اتفاق می افتد که یک عدم تعادل در قارچهای موسوم به کاندیدا البیکانسCandida albicans باشد.اگرچه این عفونت به عنوان یک STI در نظر گرفته نمی شود ، 12 تا 15 درصد مردان بعد از تماس جنسی با جفت عفونی خود درگیر شده اند.

چند عامل در ارتباط با افزایش عفونت در زنان است از جمله:

-          حامله بودن

-          داشتن بیماری قند که تحت کنترل نباشد

-          استفاده از قرصهای ضد حاملگی خوراکی یا آنتی بیوتیکها

 

دیگر عواملی که میزان عفونت قارچی را با استفاده از آنها بالا می رود عبارتند از:

-          دوشDouches

-          اسپری های بهداشتی معطر زنانه

-          آنتی بیوتیک های موضعی و داروهای استروئی

پوشیدن لباسهای تنگ و لباسهایی که تهویه خوبی ندارند و زیر جامه ها همچنین می توانند ارتباط با واژینیت داشته باشند.زنان بایستی با مراقبان سلامتی خود برای یافتن علل احتمالی زیر بنایی عفونت مزمن قارچی خود کار کنند.

متخصصان زنان نمی دانند که آیا قارچ میتواند از طریق تماس جنسی منتقل شود.چون اغلب تمامی زنان قارچ را در واژن خود دارند، این برای محققان مشکل است که این مقوله را مطالعه کنند.

 

نشانه ها

 

شایعترین نشانه عفونت قارچی در زنان خارش ،سوزش،و آزردگی واژن است. ادرار کردن دردناک و تماس جنسی دردناک همچنین شایع است.

ترشحات واژن معمولأ وجود ندارد و ممکن است به میزان کمی باشد.ترشح ضخیم سفید مایل به خاکستری به عنوان نمونه به پنیر عشایری(روستایی) تشبیه می شود، اگر چه میتواند از آبکی به غلیظ متغیر باشد.اغلب جفت های مرد زنان با عفونت قارچی هیچ نشانه ای از عفونت ندارند. بعضی مردان، هرچند که ، راش های موقت و سوزش آلت بعد از تماس جنسی داشته اند اگر از کاندوم استفاده نکرده باشند.

 

تشخیص

 

چون چند علامت و نشانه مشخصه معمولا وجود دارد، پزشکان نمی توانند تشخیص این وضعیت را با تاریخچه پزشکی و معاینه بالینی دهند. آنها معمولا تشخیص عفونت قارچی را با ازمایش ترشحات واژ« در زیر میکروسکوپ برای اثبات قارچ می دهند.

 

درمان

 

داروهای ضد قارچ مهبلی  متنوعی برای درمان عفونت قارچی در دسترس است.زنان می توانند کرم های ضد قارچ را خریداری کرده و مستقیما در ناحیه درگیر استعمال کنند، قرصهای خوراکی ،یا شیاف های کلوتریمازولclotrimazole،میکونازولmiconazole،بوتکونازولbutoconazole،تیوکونازول tioconazoleبرای استفاده در واژن وجود دارند. به علت اینکه عفونتهای باکتریایی واژن ، تریکوموناز ، و عفونت قارچی ،بر پایه نشانه ها به تنهایی مشکل بتوان آنها را از هم تشخیص داد ، یک زن با نشانه های واژنی باید پزشک خود را برای تشخیص دقیق قبل از استفاده از این محصولات ملاقات نماید.

 

دیگر محصولات بر پیشخوان شامل آنتی هیستامین ها (ضد حساسیت ها)و کرمهای بیحس کننده که فقط نشانه ها را می پوشانند و عفونت را درمان نمی کنند.

زنانی که عفونت مزمن و یا مکرر قارچی دارند ممکن است احتیاج به درمان با کرمهای واژینال و داروهای خوراکی برای طولانی مدت داشته باشند.

زنان با عفونت HIV ممکن است عفونت قارچی شدید داشته باشندکه اغلب به درمان جواب نمی دهند.

 

دیگر علل التهاب واژن

 

اگرچه اغلب عفونت های واژن در زنان به علت باکتری ها،تریکومونا،یا قارچ استممکن است دیگر علل نیز باشند . این علل شامل واکنش های حساسیتی ،تحریک کننده ها و دیگر بیماریهای منتقل شونده از طریق جنسی STIs هستند.

نشانه های حساسیت می تواند به علت استفاده از اسپرم کش ها ،محصولات بهداشتی واژن،پاک کننده ها،و نرم کننده های پارچه باشد.التهاب دهانه رحم از این محصولات اغلب همراه با ترشحات غیر طبیعی واژن است، ولی پزشکان می توانند با آزمایش به آنها بگویند که عفونت باکتریایی وجود دارد یا نه.

 

تحقیقات

 

برای کنترل التهاب واژن ، تحقیق به سمت یافتن فاکتورهایی که باعث تشدید رشد و پتانسیل های بیماری زا ی میکروبهای واژن است. این اطلاعات کمک به بهبود بخشیدن تلاشهای درمانی و پیشگیری از واژینیت می کند.نمی توان به عنوان یک آزردگی بی خطر دانست ، واژینیت یک موضوع مطالعات جدی برای دانشمندان است که روشن کنند نقش آن را در ارتباط با وضعیت هایی مانند عفونتهای لگنیPID  و عوارض در رابطه با حاملگی.

تحقیقاتNIAID یک ارتباط بین لاکتوباسیل و محافظت از واژینیت باکتریایی را دریافت.آنها سپس یک شیاف واژینال ازلاکتوباسیل را که کمک به رشد باکتری های خوب در واژن می کند ابداع کردند. تحقیقات اکنون در حال مطالعه استفاده از شیاف لاکتو باسیل واژینال همراه با مترونیدازول خوراکی برای درمان و پیشگیری از واژینیت باکتریایی است.

در اکتبر 2003 ،دیگر پروژه NIAD توالی کدهای ژنتیکی تریکوموناس واژینالیس را تکمیل کرد.تحقیقات در اغاز فهم بیولوژی و راه های نو بری جلوگیری از بیماری است.تریکوموناس واژینالیس همچنین مورد علاقه خاص به تحقیقات پزشکی زیستی است به علت نقش آن در انتقال HIV ،بیماری اطفال ،و مساعد بودن به گرفتن سرطان دهانه رحم.  

 

 

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در چهارشنبه سی ام فروردین 1385 ساعت 23:0 | لینک ثابت |

 

قارچ ناخن یک موجود زنده بسیار ریز است که می تواند ناخن انگشتان دست و پا را عفونی کنند.این موجودات زنده موسوم به درماتوفیت ها هستند. قارچ ناخن خیلی شایع است بیش از 35 ملیون نفر در ایالات متحده در زیر ناخنهای خود دارند ، عفونت قارچ ناخن همچنین موسوم به انیکومیکوزیس Onychomycosis است.

 

قارچ ناخن در زیر ناخن حرکت می کند. ناخن یک مکان امن برای آن است در زمانی که در حال رشد است وناخن  آنقدر سخت است که چیزی نمی تواند به آن برسد و جلو رشد قارچ را بگیرد.

 

اغلب اوقات قارچ ناخن در ناخن های انگشت شصت ظاهر می شود، این به خاطر این است که جورابها و کفشها  ناخن های شصت ها را تاریک و گرم و مرطوب نگه می دارند. این مکانی ایده آل برای قارچ است که رشد کند.

 

موجود زنده ای که موجب قارچ ناخن می شود می تواند اغلب اوقات  از فردی به فرد دیگر منتقل شود ، چون این موجودات زنده می توانند ، در جاهایی که هوا مرطوب باشد  و مردم با پای برهنه هستند، بهتر  زندگی کنند.این قارچها می تواند در مکان هایی مانند محل دوش گرفتن و حمام ها و رخت کن ها باشند و در افرادی که از فایل های ناخن  و ناخن گیر مشترک استفاده می کنند و افرادی از آنها عفونت قارچی ناخن دارند می توانند موجب گسترش آن شوند. عفونت قارچی ناخن ها همچنین می تواند از یک ناخن به ناخن های دیگر افراد منتقل شود.

 

علل ایجاد عفونت

 

-          کوبیدن شصت و ضربه به ناخن

-          ایجاد رخنه و ترک در ناخن ها هنگام پیرایش آن

-          پای برهنه شما در تماس با محل هایی باشد که قبلأ فرد آلوده ای در آنجا ایستاده باشد مانند رختکن ها ،دوش و محل استخر.

-          اگر شما از سوهان ناخن ،تخته سوهان ،ناخن گیر اشتراکی با فردی که عفونت دارد استفاده می کنید ، عفونت ممکن است زیر ناخن های شما برود.

 

به هر طریق که شما به ناخن صدمه بزنید یک راه ورود برای قارچ باز شده که زیر ناخنها رفته و رشد کند. هرچه سریعتر با پزشک ملاقات کنید تا تشخیص و درمان مناسب برای شما صورت گیرد،شما می توانید عفونت را از بدتر شدن متوقف کنید و با درمان اجازه دهید که ناخن سالم دوباره رشد کند.

هرچه زمان بگذرد ، عفونت بدتر شده و ممکن است موجب درد و سفتی همراه با درد شود.

 

 

علائم و نشانه ها

 

-          ناخنها ممکن است قهوه ای ،زرد ،همراه با لکه های لکه های سفید کوچک به نظر آید.بعضی از آنها ممکن است حتی قهوه ای و سیاه باشند.

-          ناخنها ممکن است پوسته پوسته،ترد و شکننده شوند.

-          تکه هایی از ماده کثیف و چسبناک در زیر ناخنها تجمع یابند.

-          ناخن های شما ممکن است بوی بد بدهد.

-          ناخن شصت ها ممکن است آنقدر بزرگ شود که پوشیدن کفشها موجب درد شود.

-          ناراحتی از عفونت ممکن است راه رفتن،کار کردن یا انجام دیگر فعالیتها را سخت کند.

-          حتی پوشیدن جوراب نیز ممکن است مشکل شود.

 

درمان

 

قارچ در زیر ناخن های شما جذب کراتین می شود، یکی از مواد در ناخنها و پوست شما. قارچ از کرتین در عمق بستر ناخنهای شما تغذیه می کند.

ماده موثره در قرص های لامیسیلLamisil  تربینافین Terbinafine است. تربینافین همچنین جذب کراتین می شود،و آنجاست که می تواند به عفونت حمله ببرد.

برعکس درمان های سطحی ، دارو در قرص های لامیسیل در خون حرکت کرده و به هدف عفونی جایی که در زیر و عمق بستر ناخن مشغول به رشد است می رسد.

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385 ساعت 18:45 | لینک ثابت |

اگرچه مادر یا مادر بزرگ شما ممکن است از کلمه تغییر برای یائسگی استفاده کند ، این تنها یک رویداد نیست.در عوض یک گذار است که می تواند شروع شود در 30 سالگی ویا40 سالگی و یا حتی عقب بیافتد در 50 یا60 سالگی.شما ممکن است شروع به تجربه علائم ونشانه های یائسگی کنید خیلی زودتر از اینکه قاعدگی شما کاملأ متوقف شود.زمانی که شما برای 12 ماه متوالی قاعدگی نداشته باشید ،شما دچار یائسگی شده اید.

 

یائسگی یک پروسه بیولوژیک طبیعی است ، نه یک بیماری پزشکی.اگر چه این همراه با تغییرات هورمونی،فیزیکی،و روانی در زندگی شما است. یائسگی پایان جوانی و تمایلات جنسی شما نیست.چند نسل پیش، تعداد کمی از زنها بالاتر از یائسگی زندگی می کردند. امروزه ، شما ممکن است بیش از نیمی از عمرتان را بعد از یائسگی بگذرانید.

 

هورمون درمانی به صورت وسیعی در دهه های اخیر برای از بین بردن علائم و نشانه های یائسگی استفاده می شود.اندیشه پزشکان پیشگیری از بیماریهای همراه با افزایش سن است.اگرچه گواه های طولانی مدت جدید نشان داده است که هورمون درمانی همراه با خطر وضعیت های سلامتی وخیم مانند ،بیماری قلبی، سرطان سینه، و سکته است.

 

استروژن درمانی هنوز یک انتخاب سالم ، کوتاه مدت برای بعضی از زنان است. اما راه های درمانی بیشماری وجود دارد که کمک به شما در برخورد با علائم یائسگی  می کند و شما را در خلال این مهمترین فاز زندگی تان سالم نگه می دارد.

 

علائم و نشانه ها

 

هر زنی یائسگی را متفاوت تر از دیگری تجربه می کند.حتی سنی که یائسگی در آن شروع می شود ممکن است خاص خودتان باشد.بعضی از خانمها در 30 یا 40 سالگی و بعضی ها حتی تا 60 سالگی به آن نمی رسند.اما یائسگی اغلب اوقات بین سنین 45 تا55 اتفاق می افتد.

 

عائم و نشانه های شما ممکن است خیلی منحصر به فرد باشد.شما ممکن است مانند یک نسیم با علائم و نشانه های کم وارد یائسگی شوید.یا ممکن است تعدادی از تغییرات روحی و فیزیکی را تجربه کنید شامل:

 

-          قاعدگی نامنظم . عادت ماهیانه ممکن است به صورت ناگهانی متوقف شود ، یا به تدریج سبک تر ویا شدید تر و بعد متوقف شود.غیر قابل پیش بینی بودن عادتهای شما ممکن است اولین نشانه رسیدن یائسگی در شما باشد.

 

-          کاهش باروری . وقتی تخم گذاری شروع به تغییرات کم و زیاد کند احتمال حامله شدن کم می شود. تا زمانی که عادت ماهیانه برای یکسال نداشته باشید،  حاملگی هنوز ممکن است.

 

-          تغییرات دستگاه تناسلی زنان و مجاری ادراری. با پایین آمدن میزان استروژن، بافت پوششی واژن و پیش آب راه شما خشک تر شده ،نازک و شکننده می شود و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد.با کم شدن نرمی و لزجی شما ممکن است احساس سوزش و خارش کنید،همراه با افزایش خطر عفونت مجاری ادراری و واژن . این تغییرات ممکن است تماس جنسی را ناخوش آیند و دردناک کند.شما ممکن است مکررا احساس ادرار و یا نیاز فوری به ادرار داشته باشید و یا شما ممکن است بی اختیاری ادراری را تجربه کنید.

 

-          احساس گرما و سرخ شدن ناگهانی Hot flashes . با پایین افتادن میزان استروژن شما،رگهای خونی ممکن است به سرعت گشاد شده و موجب افزایش دمای پوست شود . این می تواند منجر به احساس گرما شود که به طرف بالا حرکت میکند از سینه ها به شانه ها ،گردن و سر شما . شما ممکن است عرق کنید، و به مجرد اینکه عرق از روی پوست شما بخار شد احساس لرز،ضعف و کمی بیحالی. صورت شما ممکن است برافروخته باشد، و لکه های قرمزبر سینه ، گردن و بازوها ممکن است پدیدار شود.بیشتر این گرمی و سرخ شدن ناگهانی ممکن است از 30 ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد، اگرچه آنها می توانند بیشتر طول بکشند، تکرار به خوبی زمان این گرمی و سرخ شدن ها از فردی به فرد دیگر فرق میکند. شما ممکن است هرچند ساعت یکبار یا فقط گاهی دچار شوید.آنها می توانند در هر زمانی از روز یا شب اتفاق افتند.آنها ممکن است قسمتی از زندگی شما برای یک سال یا بیشتر باشند ، یا شما ممکن است هرگز آنها را نداشته باشید.

 

-          اختلالات خواب و عرق شبانه. عرق شبانه معمولا یکی از پیامدهای گر گرفتگی است. شما ممکن است از خواب بپرید در حالی که بدن شما خیس عرق شبانه به خاطر گر گرفتگی است و به دنبال آن لرز داشته باشید.شما ممکن است اشکال در دوباره به خواب رفتن داشته باشید یا بدست آوردن یک خواب کاملا با استراحت و عمیق داشته باشید.کمبود خواب بر خلق و خوی شما و سلامتی شما تاثیر می گذارد.

 

-          تغییرات در ظاهر. خیلی از زنها نسبتأ چاق می شوند در حدود 5 پوند به طور متوسط در خلال دوران گذار به یائسگی.چربی که سابقا در لگنها و رانها متمرکز شده خود را به بالی کمر و شکم شما می کشاند. شما ممکن است احساس کنید که پری سینه هایتان از بین رفته ،موهایتان کم پشت و پوست چروک دار شده. اگر که شما قبلأ آکنه بلوغ را تجربه کرده اید، این ممکن است بدتر شود.اگر چه میزان استروژن می افتد،بدن شما ادامه می دهد به تولید مقدار کمی از هورمون مردانه تستوسترون ، در نتیجه شما ممکن است موهای زبر و خشن بر چانه، لب بالایی ،سینه و شکم بیرون آورید.

 

-          تغییرات احساسی و تشخیصی. شما ممکن است احساس بیقراری ، خستگی ، کاهش حافظه و محدود شدن تمرکز در نتیجه رسیدن به یائسگی  داشته باشید.این علائم گاهی از اوقات همراه با تغییرات سطح هورمونی است ف ولی عوامل دیگری به نظر می آید در ارتباط با این تغییرات باشد ، شامل محرومیت از خواب و اتفاقات پر مخاطره زندگی مانند بیماریها و مرگ والدین،ترک منزل توسط بچه های بزرگ شده و یا بازگشت آنها به خانه ، و بازنشستگی.

 

علل

 

یائسگی به طور طبیعی شروع می شود وقتی که تخمدانهای شما شروع می کنند به کاهش ساختن استروژن و پروژسترون. در خلال سالهای تولید مثل شما این هورمونها ، عادت ماهانه و تخمک گذاری شما را تنظیم می کردند.در اواخر 30 سالگی مقدار پروژسترون تولیدی بدن کاهش می یابد و تخمکهای باقی مانده تخمدانهای شما آنقدر کم هستند که نمی توانند لقاح یابند. در نهایت عادت ماهیانه متوقف شده و شما نمی توانید حامله شوید. چون این پروسه در خلال سالها اتفاق می افتد، یائسگی معمولا به این 2 مرحله تقسیم می شود:

 

-          قبل از یائسگی. این زمانی است که شما شروع به تجربه علائم و نشانه های یائسگی می کنید.اگرچه شما هنوز قادر به تخمک گذاری هستید.میزان هورمونهای شما به صورت نا جوری افزایش و کاهش می یابد، و شما ممکن است دچار گر گرفتگی و تغییرات در عادت ماهیانه شوید. به عنوان مثال مقدار جریان ماهیانه ممکن است نامنظم ، شدیدتر و یا سبک تر از معمول باشد.این یک پروسه طبیعی است که منجر به یائسگی و ممکن است به مدت 4 تا 5 سال و یا طولانی تر طول بکشد.

 

-          بعد از یائسگی. زمانی که 12 ماه گذشت و شما هیچ عادت ماهیانه نداشتید، شما به یائسگی رسیده اید.تخمدانهای شما تولید میزان کمتری استروژن و پروژسترون می کند، و آنها تخمک آزاد نمی کنند، سالهایی که بعد از آن می آید موسوم به بعد از یائسگی است.

 

عوامل خطر

 

یائسگی معمولا یک پروسه طبیعی است.ولی مطمئنا اغلب درمانهای جراحی و پزشکی می توانند زودتر از موعد انتظار باعث یائسگی شوند. اینها عبارتند از:

 

-          برداشتن رحم. عمل جراحی هیسترکتومی که طی آن رحم برداشته می شود، ولی تخمدانها به جای می مانند ، معمولا باعث یائسگی نمی شود.اگرچه شما عادت ماهیانه ندارید ولی تخمدانهای شما هنوز تخمک آزاد می کنند. ولی عملی که هم تخمدانهای شما و هم رحم را برمی دارند باعث یائسگی می شود. هیچ دوره قبل از یائسگی وجود ندارد و در عوض قاعدگی شما بلافاصله متوقف می شود و شما گر گرفتگی و دیگر علائم و نشانه های یائسگی را دارید.

 

-          شیمی درمانی و اشعه درمانی. این درمان های سرطان می تواند موجب یائسگی شود، و موجب علائمی مثل گر گرفتگی در طول درمان  و یا در خلال 3 تا 6 ماه شود.

 

 

-          نارسایی زودرس تخمدانها. حدود 1% از زنان قبل از سن 40 سالگی یائسگی را تجربه می کنند، یائسگی زودرس ممکن است به علت عوامل ژنتیکی و یا بیماریهای اتو ایمیون باشد.ولی اغلب هیچ علتی برای آن پیدا نمی شود.

 

 

زمانی که احتیاج به مداخله پزشکی است.

 

مهم است که قبل و بعد از یائسگی برای پیش گیری و مراقبتهای سلامتی به خوبی مراقبتهای پزشکی که در رابطه با سن است به عمل آید.اگرچه بعضی از مسائل در ارتباط با افزایش سن اجتناب ناپذیر است ، دیگر مسائل را می توان با تغییر شیوه زندگی و درمان های پزشکی جلوگیری کرد.

اگر شما یک پریود را از دست داده اید و مطمئن نیستید که یائسه باشید با پزشک خود مشورت کنید که مشخص نماید شما حامله هستید یا نه . او ممکن است از شما یک تاریخچه پزشکی گرفته و معاینه لگنی انجام دهد و اگر لازم باشد یک آزمایش حاملگی سفارش دهد.

اگر شما بعد از یائسگی دچار خونریزی از واژن هستید با پزشک خود مشورت نمائید.

 

غربالگری و تشخیص

 

علائم و نشانه های یائسگی آنقدر هستند که زنانی که در حال گذار به این دوره هستند به ما می گویند.اگر شما دلواپس پریودهای نامنظم و گر گرفتگی هستید با پزشک خود در این باره صحبت کنید.در بعضی از موارد ارزیابی های بیشتری توصیه می شود.

در شرایط احتمالی پزشک شما ممکن است میزان هورمون تحریک کننده تخمدان(FSH) و میزان استروژن (estradiol) را به وسیله آزمایش خون ارزیابی کند.وقتی که یائسگی اتفاق افتاد میزان FSH بالا و Estradiol کاهش می یابد. پزشک شما ممکن توصیه تست تیروئید را برای شما توصیه کند، چون کم کاری تیروئید می تواند علائم مشابه با یائسگی ایجاد کند.

 

عوارض

 

چندین عارضه مزمن پزشکی بعد از یائسگی رخ می دهند.با آگاهی از وضعیت های بالا شما می توانید قدمهایی را برای کاهش خطر خود بردارید.

 

-          بیماریهای قلبی عروقی. در همان زمان که میزان استروژن شما پایین می آید، خطر بیماریهای قلبی و عروقی افزایش می یابد. بیماریهای قلبی یک از علل منجر به مرگ در زنان و مردان است.تا زمانی که شما به قدر کافی خطر ابتلا به بیماریهای قلبی را کاهش دهید.این قدمهای کاهش خطر شامل متوقف کردن سیگار کشیدن،کاهش فشار خون بالا،داشتن ورزشهای منظم هوازی،و خوردن غذایی که چربی های اشباء شده آن کم باشد و دارای غلات کامل و سبزیجات و میوه جات فراوان باشد.

 

-          پوکی استخوان. در خلال چند سال اول بعد از یائسگی ، شما ممکن است با سرعت تراکم استخوانی خود را از دست بدهید، شانس پوکی استخوان خود را بالا ببرید.پوکی استخوان موجب میشود که استخوانهای شما ترد و شکننده و ضعیف شوند، و منجر به افزایش خطر شکستگی شود.زنانی که بعد از یائسگی هستند مخصوصأ مساعد به شکستگی های لگن ،مچ ، و مهره های کمر هستند.به همین دلیل است که در این زمان به خصوص لازم است که در این زمان کلسیم به میزان کافی گرفته شود، 1500 میلی گرم روزانه و ویتامین د 400 تا 800 واحد بین المللی روزانه . همچنین مهم است که روزانه و به طور مرتب ورزش شود.بدنسازی و فعالیتهای ورزشی تحمل وزن مانند راه رفتن و آهسته دویدن به خصوص برای نگهداری قدرت استخوانی شما مساعد است.

 

-          بی اختیاری ادرار.به همان میزانی که بافتهای واژن و مجاری ادراری شما خاصیت ارتجاعی خود را از دست میدهد، شما ممکن است یک نیاز مکرر، قوی و ناگهانی به ادرار کردن پیدا کنید(Urge incontinence)    یا بی اختیاری همراه با سرفه، خنده، و بلند کردن اشیاء(Stress incontinence)

-          اضافه وزن. بسیاری از زنان در دوران گذار به یائسگی دچار اضافه وزن می شوند.شما ممکن است احتیاج به خوردن کمتر غذا داشته باشید،به اندازه 200 تا 400 کالری کمتر روزانه مصرف کنید و ورزش را بیشتر کنید تا وزن را به صورت ایده آل نگه دارید.

 

درمان

 

یائسگی به تنهایی احتیاج به هیچ درمان پزشکی ندارد.در عوض درمان ها متمرکز می شوند بر درمان علائم و نشانه ها و پیشگیری یا کم کردن وضعیت های مزمن که ممکن است با افزایش سن اتفاق افتد. درمان ها شامل:

-          هورمون درمانی. نتایج چند مطالعه طولانی مدت اخیر بیانگر فواید بیشتر هورمون درمانی نسبت به خطرات آن است. در یک مطالعه بزرگ توسطWHI)) که به وسیله انسیتو ملی سلامت پشتیبانی می شود، دچار یک ایست شد زمانی که تحقیقات دریافت که زنانی که به طور حتم ترکیبات استروژن و پروژسترون ترکیبی گرفته اند  در خطر بیشتر از حملات قلبی، سکته و سرطان سینه قرار گرفته اند. نتایج بعدی از مطالعات WHI نشان داد که استروژن به تنهایی شانس سکته را بالا می برد ولی خطر سرطان سینه و بیماری قلبی را بالا نمی برد. اگرچه این نتایج منظر زنانی را که از استروژن استفاده می کردند را تغییر داد، ولی مهم است که خطرات را لحاظ کنیم.در مطالعهWHI  کمتر از 10 مورد از حملات قلبی، سکته و سرطان سینه در هر سال از میان 10000 زنی که هورمون درمانی ترکیبی دریافت می کردند در مقایسه با 10000 زنی که داروی دروغین مصرف می کردند . استروژن درمانی به عنوان موثرترین انتخاب در درمان علائم ناشی از یائسگی مانند گر گرفتگی و ناراحتی واژن باقی مانده است.بسته به تاریخچه پزشکی شخصی و خانوادگی شما پزشک شما ممکن است توصیه به استفاده از مقداری کمی استروژن در حدی که علائم شما را از بین ببرد کند.

 

-          مقدار کم داروهای ضد افسردگی .ونلافاکسینVenlafaxine(Effexor) یک داروی ضد افسردگی از گروه داروهای SSRIs ، ممکن است یائسگی را به میزان 60% کاهش دهند. داروهای دیگر گروه SSRI که می توانند موثر باشند شامل فلوکستینFluoxetine(Prozac, Sarafem) ، پاروکسیتینParoxetine  , citalpram  و sertraline است ، این داروها ممکن است موجب عوارض جانبی مثل استفراغ ، گیجی و عدم توانایی جنسی شوند.

 

-          گاباپنتین Gabapentin(Neurontin). این دارو که در درمان تشنج به کار می رود و به صورت شایعی در برخورد با دردهای مزمن عصبی به کار می رود ، نشان داده شده است که به طور زیادی در کاهش گر گرفتگی موثر است. عوارض جانبی آن شامل گیجی ، تهوع و ورم است.

 

-          کلونیدینClonidine . کلونیدین به صورت قرص ویا چسب در درمان فشار خون به کار می رود، ممکن است به صورت قابل توجهی گر گرفتگی را کاهش دهد، ولی عوارضی مانند گیجی ، خواب آلودگی و خشکی دهان با آن زیاد است.

 

-          Bisphosphonates . پزشکان ممکن است این داروهای غیر هورمونی را توصیه کنند که شامل Alendronate و Risedronate است که در درمان و پیشگیری از پوکی استخوان موثر است.این داروها به طور موثری از پوکی استخوان جلوگیری و خطر شکسنگی را کاهش می دهند وجایگزین استروژن به عنوان درمان اساسی برای پوکی استخوان در زنان است. عوارض جانبی شامل تهوع ، دردهای شکمی و تحریک مری است.

 

-          تلفیق  کننده های گیرنده انتخابی استروژن. Selective estrogen receptor modulators (SERMs) گروهی از داروها که شامل raloxifene هستند. رالوکسیفن شبیه اثرات استروژنی بر پوکی استخوان در زنان بعد از یائسگی دارد، بدون بعضی از این خطراتی که همراه با استروژن است مانند افزایش خطر سرطان رحم و احتمالأ سینه. گر گرفتگی یکی از عوارض شایع رالوکسیفن است، و شما نباید از این دارو استفاده کنید در صورتی که تاریخچه لخته خونی دارید.

-          استروژن واژنی. برای کاهش خشکی واژن ، استروژن را می توان توصیه کرد به صورت قرص های داخل واژن ، کرم،و یا حلقه.این درمان مقدار کمی استروژن را به بافت واژن به صورت موضعی آزاد می کند، وکمک به از بین رفتن خشکی واژن، ناراحتی با تماس جنسی، و بعضی از علائم ادراری می کند. قبل از تصمیم گیری برای هر شکل درمانی با پزشک خود در مورد انتخاب خود و خطرات و فواید مرتبط با هر کدام صحبت کنید.

 

مراقبت های فردی

 

خوشبختانه خیلی از علائم و نشانه های همراه با یائسگی موقتی هستند . این قدمها را بردارید تا کمک به کاهش و یا جلوگیری از این تاثیرات کند:

 

-          آرام کردن گر گرفتگی. اگر شما دچار گر گرفتگی هستید، ورزش منظم کنید، سعی کنید چیزهایی را که گر گرفتگی شما را تشدید می کند پیدا کنید. برای خیلی از زنان کشیدن ماشه به منزله استفاده از مشروبات آتشین،غذاهای ادویه دار،الکل،آب و هوای گرم و حتی اتاق گرم.

 

-          کاهش ناراحتی های واژن. برای خشکی واژن وناراحتی آن در زمان تماس جنسی ، از نرم کننده های حلال در آب واژن مانند K_Y gelly  ، مرطوب کننده ها مانند    (Replens,Vagisil)  یا استروژن واژنی استفاده کنید. فعال ماندن جنسی نیز کمک کننده است.

 

-          بهینه سازی خواب . در صورتی کهمشکل خواب دارید از نوشابه های قهوه دار و ورزش دقیقا قبل از خواب خودداری کنید، از تکنیکها و تمرینات تمدید اعصاب مانند تنفس عمیق، تصورات هدایت شده ،شل کردن ماهیچه ای پیش رونده، می توانند مفید باشند.شما میتوانید از تعدادی از کتابها و نوارهل در تمرینات مختلف شل کردن ماهیچه ای استفاده کنید.

 

-          توانایی بخشیدن به کف لگن. ورزش ماهیچه های کف لگن موسوم به تمریناتKegel  ، میتواند بعض از انواع بی اختیاری های ادراری را بهبود بخشد.

 

-          غذا خوردن خوب. یک غذای تنظیم شده که شامل یک تنوع از میوه جات ، سبزیجات،غلات کامل،و محدود کردن چربی های اشباع،روغن ها و قند ها. رسیدن 1500 میلی گرم کلسیم و 400 تا 800 واحد بین المللی ویتامین د به صورت روزانه . از پزشک خود در صورت لزوم ،در مورد فرآورده هایی که این میزان را در اختیار شما قرار می دهد بپرسید.

 

-          نکشیدن سیگار. سیگار کشیدن خطر بیماری های قلبی ، سکته،سرطان و تعدادی از مشکلات سلامتی  را افزایش می دهد.همچنین موجب افزایش گر گرفتگی و یائسگی زودرس می شود. هنوز دیر نیست که بتوان از فواید ترک سیگار استفاده برد.

 

-          ورزش منظم. داشتن حداقل 30 دقیقه ورزش ملایم در اغلب روزها شما را از بیماری های قلبی ، دیابت ، پوکی استخوان، و دیگر بیماریهای در رابطه با مسن شدن محافظت می کند. ورزشهای شدیدتر در زمانهای طولانی تر فواید بیشتری را دارا است و عملا در کاهش وزن مهم است.ورزش همچنین موجب کاهش استرس شده . سعی کنید ترکیبی از فعالیتهای هوازی تحمل وزن مانند راه رفتن و آهسته دویدن و رقص – و تمرینات ورزشی سنگین داشته باشید. در جا فعال بودن روزانه مانند بالا رفتن از پله ها به جای استفاده از اسانسور و پارک کردن اتومبیل دورتر از محل و قدم زدن کمک کننده است.

 

-          چک شدن منظم و برنامه ریزی شده. با پزشک خود در مورد اینکه چه وقت ماموگرام (عکس برداری از سینه ها)،آزمایش پاپ اسمیر ، آزمایش چربی خون (کلسترول و تری گلیسرید)و دیگر تستهای غربالگری صحبت کنید.

 

طب تکمیلی و جایگزین

 

راه های زیادی وجود دارند که کمک زیادی به برخورد با علائم یائسگی می کنند.در زیر چند روش درمانی تکمیلی و جایگزین که بوده اند و یا در حال مطالعه هستند آورده شده است:

 

-          استروژن های گیاهیPhytoestrogens. این استروژن ها به طور طبیعی در غذاها وجود دارد.دو نوع عمده استروژن طبیعی وجود داردIsoflavones و Lignans  ایزوفلاون ها در سویا، نخود و دیگر بنشن ها وجود دارد. لیگنان در بذر کتان و غلات کامل و بعضی از میوه جات و سبزیجات وجود دارد.تحقیقات اولیه بر فیتو استروژن زمانی مورد توجه قرار گرفت که متوجه شدند که زنان چینی و ژاپونی  که غذاهای سرشار از ایزوفلاون مصرف می کنند کمتر دچار علائم و نشانه های یائسگی می شوند و شیوع بیماری های قلبی و پوکی استخوان در آنها کمتر از زنان غرب است.اگرچه استروژن ضعیف در این غذاها میتواند علائم و نشانه های باقی مانده را کاهش دهد که قابل رویت باشد.هرچند که بعضی از زنان دریافته اند که اضافه کردن ایزوفلاون ها یا دیگر فیتواستروژنها به غذاهای روزانه شان کمک به گر گرفتگی می کند.مطالعات دریافتند که آنها غیر مفید هستند ، بعلاوه بعضی از مطالعات تاکید بر این دارند که فیتواستروژنها ممکن است رشد سرطان سینه را افزایش دهند.دیگر مطالعات بیانگر این هستند که فیتو استروژنها ممکن است از تشکیل سرطان سینه جلوگیری کنند.در جمع هیچ اطلاعات الزامی وجود ندارد که شما را ملزم به عدم استفاده بکند از ترکیبات سویا در صورتی که سرطان سینه داشته باشید.ولی تحقیقات در این زمینه در حال پیشرفت است.اگر شما سرطان سینه دارید با پزشک خود قبل از اینکه از قرصهای ایزوفلاوین استفاده کنید ، صحبت کنید.

 

-          ویتامین ایVitamin E . این ویتامین گاه گاهی موجب از بین رفتن گرگرفتگی های ملایم در بعضی از زنان می شود، هرچند که مطالعات علمی فوائد آن را در از بین بردن گر گرفتگی ثابت نکرده است و گرفتن بیشتر از 400 واحد بین المللی ویتامین در روز میتواند مضر باشد.

 

-          داروی گیاهیBlack cohosh . این داروی گیاهی به طور وسیعی در اروپا برای درمان گر گرفتگی استفاده می شود.و به صورت روز افزونی در ابالات متحده مردمی شده است، و چند مطالعه علمی سودمند بودن و سلامت آن را تایید کرده است. استفاده کوتاه مدت برای درمان علائم یائسگی به خاطر داشتن خطر کم عوارض جانبی در صورتی که بیشتر از 6 ماه استفاده شود، توصیه می شود.(انجمن یائسگی شمال امریکا) ولی اثرات دقیق استفاده طولانی مدت هنوز روشن نیست. مطالعاتی دیگر نشان داده است که این داروی گیاهی در مقایسه با دارونما نتوانسته بهتر  گر گرفتگی را بهبود بخشند.

 

شما حتی ممکن است شنیده باشید و یا حتی سعی در استفاده از دیگر فرآورده های تکمیلی غذایی مانند Dong quai،شیرین بیان،چست بری،روغن علف خر و سیب زمینی هندی وحشی( به عنوان کرمهای پروژسترون طبیعی) . اگر چه بعضی ها ممکن است براین داروها قسم بخورند ولی دلایل علمی مبنی بر سلامت و موثر بودن آنها زیاد در دسترس نیست.

حتما با پزشک خود قبل از استفاده از هرگونه درمان گیاهی و یا مکمل های علائم یائسگی صحبت کنید.محصولات گیاهی می توانند تداخل با دیگر داروهایی که شما استفاده می کنید داشته باشند.

  

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385 ساعت 22:5 | لینک ثابت |

 

ورم پوست زیر چشمها می تواند به علل مختلفی از جمله:

 

-          توارث

-          جمع شدن مایع به خاطر تغییرات در آب و هوا و میزان هورمون ها.

-          حساسیت ها و درماتیت ها ، به خصوص اگر ورم همراه با خارش و قرمزی باشد.

 

ورم زیر چشم معمولأ یک نگرانی زیبایی موقتی است و به ندرت یک علامت از بیماری های شدید زمینه ای است.بعضی از نکات برای کم کردن ورم ملایم زیر چشم:

 

-          بالا نگه شدن سر از رختخواب هنگام خواب در شب.این کار کمک به جلوگیری از تجمع مایعات اطراف چشمها به مجرد خوابیدن می شود.

-          هنگام برخاستن یک کمپرس آب سرد برای چند دقیقه زیر چشمان خود بگذارید، شما همچنین می توانید از برشهای خیار سرد شده ،ژل ماسک های یخچالی و خنک شده و کیسه های چای سرد و نم دار استفاده کنید.

مقداری حکایات نقلی وجود دارد که استفاده از کرم هموروئید میتواند ورم زیر چشم را کم کند ولی هیچ آزمایش کلینیکی در جهت ارزیابی سودمند بودن استفاده از آن صورت نگرفته است.همچنین ترکیبات داخل کرم هموروئید ممکن است موجب تحریک و التهاب پوست زیر چشم شود و در نتیجه ایجاد خشکی و التهاب شود.

اگر ورم شدید است و پایدار است و شما متوجه ورم در دیگر قسمتهای بدنتان می شوید ، به پزشک مراجعه کنید.پزشک شما به دنبال دیگر عللی که موجب ورم در شما شده است خواهد رفت، مانند مسائل کلیه و تیروئید و عوارض جانبی داروها.

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385 ساعت 21:36 | لینک ثابت |

 

شما تنها نیستید ،اگر شوره سر به صورت دائمی بین موهای سیاه شما پنهان شده است ،در هر برهه ای از زمان ملیون ها نفر این عارضه مزمن فرق سر را دارند، که مشخصه ی آن خارش و ورقه ورقه های فلسی خیلی زیاد پوست سر است.اگرچه پوسته سر خیلی جدی نیست و به ندرت وخیم است ، و میتواند باعث شرمساری و با کمال تعجب سمج است.

خبر خوب این است که شوره سر را معمولا می توان به خوبی کنترل کرد. موارد ملایم ممکن است احتیاج به هیچ چیز جز شامپو زدن روزانه با پاک کننده های ملایم نداشته باشند و شوره های سمج اغلب به شامپوهای ضد شوره پزشکی جواب می دهند.تحقیقات نشان دهنده این است که یک قارچ مخمر شکل میتواند موجب و باعث تشدید شدن شوره سر باشد ، یک کشف که ممکن است منجر به درمانهای بهتر و حتی فرستادن آن به بایگانی شود.

 

علائم و نشانه ها

 

برای بیشتر مردم، علائم شوره فراموش نشدنی است: پوسته های برفکی سفید چرب از پوست مرده که به صورت نقطه هایی بر سر و شانه ها هستند و یک پوست سر خارش دار و پوسته دار.ولی به همین سادگی هم نیست ، بیماری های زیادی موجب پوسته پوسته شدن پوست سر می شوند از جمله:

 

-          خشکی پوستDry skin.  - خشکی پوست ساده – نمونه ای که در زمستان ها زمانی که هوا سرد است و اتاقها زیادی گرم است شما دچار می شوید، شایعترین علت خارش و پوسته دار شدن پوست سر است . ولی برفک های پوست خشک معمولا کوچکتر و کمتر چرب هستند نسبت به آنهایی که مربوط به شوره Dandruff هستند.

 

-          درماتیت سبوریک.Seborrheic dermatitis  - این وضعیت یکی از علل مکرر شوره است، مشخصه آن پوست چرب و قرمز است که پوشیده از پوسته های برفکی سفید و زرد است. درماتیت سبورئیک نه تنها پوست سر شما بلکه دیگر نواحی که غدد سباسه زیاد باشند، مانند ابروها ، گوشه های بینی شما و پشت گوشهای شما ، زیر پستانها ،کشاله رانها ،و گاهی از اوقات زیر بغلها.

 

-          پسوریازیسPsoriasis. این نوع ضایعه پوستی موجب تجمع سلول های مرده پوست می شود که ایجاد پوسته های نقره ای ضخیم می کند.در موارد شدید ، پوست شما ترک برداشته ، خونریزی می کند و ممکن است کاملا دردناک باشد. پسوریازیس معمولا بر روی زانوهای شما ،آرنج و تنه است ولی این می تواند از پوست سر به پیشانی شما و گردن نیز کشیده شود.

 

-          Cradle cap درماتیت سبوریک ناحیه پوست سر- این عارضه که موجب کبره های فلس مانند پوست سر می شود در نوزادان شایع است ، ولی می تواند در هر زمانی در کودکی اتفاق افتد. اگر چه می تواند برای پدر و مادر هشدار دهنده باشد، cradle cap خطرناک نیست و معمولا به خودی خود با مرور زمان که کودک یک ساله شد از بین می رود.

 

-          تینه آ کاپیتیس Scalp ringwormاین عفونت قارچی بسیار مسری عمدتا در بچه های زیر 10 سال اتفاق می افتد.Ringworm شروع می شود با یک زخم قرمز اطراف تنه یک تار مو – معمولا روی پوست سر ولی اغلب اوقات بر ابروها و مژه ها. در خلال چند روز، زخم پوسته دار شده و به طرف بیرون رشد پیدا می کند در یک الگوی حلقه ای شکل که باعث شده این نام را به این عفونت بدهند.موهای ناحیه درگیر معمولا از پایه درست بالای سطح از پایه شکسته می شوند.برعکس شوره ، Ringworm ،معمولا موجب پوست سر قرمز ،ملتهب و ریزش مو می شود.

 

-          درماتیت تماسیContact dermatitis  - گاهی حساسیت های به اغلب محصولات مراقبت از پوست یا رنگ موها می تواند موجب قرمزی ،التهاب و پوسته دار شدن پوست سر شود.

 

 

علل

 

در هر زمان شوره سر را به علل مختلف دانسته اند از خشکی پوست ، چرب بودن پوست ،شامپو زدن خیلی زیاد و یا برعکس کم زدن آن ، فقر غذایی ،استرس،و استفاده از محصولات  خیلی تجملی مد. اگر چه بعضی از این عوامل ممکن است باعث تشدید و یا ارتباط با برفک ناحیه پوست سر داشته باشند ، متهم واقعی یک قارچ چربی خوار ، مخمر شکل موسوم به مالاسازیا  Malassezia ، بیشتر به نام پیتروسپوروم Pityrosporum شناخته می شود.

 

Malassezia بر روی پوست سر اغلب افراد سالم و بالغ زندگی می کند بدون اینکه مسائلی ایجاد کند. اما اغلب اوقات رشد آن از کنترل خارج شده و از چربی های مترشحه توسط فولیکل های موی شما تغذیه می کند و موجب تحریک منجر به تکثیر سلولی میشود.

تمام سلول های پوست میرند و به وسیله سلولهای جدید جایگزین می گردند. در حالت طبیعی ، حدود یک ماه برای سلول های جدید طول می کشد تا حرکت کنند و از پایین ترین لایه پوست شما، آنجایی که آنها شکل می گیرند، به  خارجی ترین لایه که آنها می میرند و پوسته ریزی میکنند به شکل برفک. به علت آهسته بودن تشکیل سلولهای جدید، این پروسه ها معمولا قابل توجه نیست.

 

ولی بر روی پوست سر جایی که مالسازیا پیشرفت می کند ، تمامی این پروسه به کوتاهی11 روز می شود. نتیجه تعداد  زیادی از سلول های مرده پوست است، به مجردی که سلول ها می خواهند بیفتند آنها سعی می کنند با چربی مو پوست سر شما آنها را به همدیگر بچسبانند ، و ظاهر آنها را به شکلی سفید برفکی و کاملأ واضح در می آورد.

 

دقیقأ اینکه چه عاملی باعث رشد بیش از حد این موجود زنده می شود مشخص نیست.اگرچه افزایش تولید چربی،تغییرات سطح هورمونی ،استرس ، بیماریها ، اختلالات نورولوژیک مانند بیماری پارکینسون ، سیستم ایمنی ضعیف شده ، شامپو زدن کم ،حساسیت بیش از حد به قارچ مالاسازیا و حتی وراثت می توانند در شکل گیری شوره سر موثر باشند.

 

عوامل خطر سازRisk factors

 

تقریبا تمامی افراد بالغ کاندید شوره سر هستند ولی حتمأ عواملی هستند که شما را بیشتر مستعد میکند:

 

 

- سن. شوره سر معمولأ در بلوغ شروع می شود- در حدود همان زمان جوش غرور(آکنه). در دوران                      نوجوانی ، جوانی شایع و در حدود سن 40 سال به اوج می رسد. ولی افراد بالغ مسن تر مصون نیستند ولی برای بعضی از افراد مسئله میتواند تمام طول زندگی باشد.

 

-          جنس . چون مردان بیشتر از زنان دچار شوره سر می شوند ، بعضی از محققان فکر می کنند که هورمونهای مردانه ممکن است نقشی در شوره سر داشته باشد، مردان همچنین غدد سباسه بزرگتری دارند که تولید یک چربی به نام سبوم می کند.

 

-         چربی مو و پوست سر. مالاسازیا بر روی چربی های پوست سر شما تغذیه می شود، به همین دلیل داشتن پوست و موی زیاد چرب شما را مساعد به شوره سر می کند.

 

-          بیماریهای احتمالی . به دلایل نامشخص بالغین با بیماری های نورولوژیک مانند بیماری پارکینسون زیاد مساعد به گرفتن بیماری شوره سر و درماتیت سبوریک هستند، همینطور در افرادی که در حال بهبودی از بیماریهای استرس زا مانند حملات قلبی و سکته ها هستند، و آنهایی که سیستم ایمنی ضعیف به وسیله عفونتهایی مانند اچ آی وی و ایدز AIDS دارند.

 

چه زمان نیاز به مراقبت های پزشکی است؟

 

اغلب موارد شوره سر نیاز به مراقبت پزشکی ندارد. ولی اگر شما هنوز در حال خاراندن سر بعد از چند هفته از تجربه کردن شامپوهای ضد شوره خارج از نسخه هستید و یا اگر پوست سر ملتهب و قرمز دارید، به پزشک خود یا متخصص پوست مراجعه کنید.شما ممکن درماتیت سبوریک یا وضعیت دیگری داشته باشید که شبیه شوره سر است. بیشتر مواقع پزشک شما می تواند با نگاه کردن به پوست سر و موی شما مسئله را به سادگی تشخیص دهد.

 

درمان

 

شوره سر یک بیماری مزمن است که اغلب اوقات کنترل می شود ، ولی احتیاج به کمی صبر و بردباری دارد.به طور کلی پوسته شدن ملایم را می توان با تمیز کردن روزانه با شامپوهای ملایم به منظور کاهش چربی و سلول سازی استفاده کرد.

 

وقتی که شامپوهای معمولی کارآیی ندارند ، شامپوهای ضد شوره خارج از نسخه ممکن است موفق شوند. اما شامپوهای ضد شوره تمامأ همانند هم نیستند و شما احتیاج دارید که آنها را امتحان کنید تا یک نمونه مناسب را برای خود پیدا کنید. شامپوهای ضد شوره بر اساس ماده موثره آنها تقسیم بندی می شوند:

 

-          شامپو پریتینیوم زینکZinc pyrithione shampoo(suave dandruff controle shampoo,Head&shoulder) اینها حاوی مواد ضد باکتری و قارچ به نام زینک پیریتیونZinc pyrithione ، که نشان داده شده است که باعث  کاهش قارچی که علت شوره و درماتیت سبوریک است می شود.

 

-          شامپوهای حاوی قیر (Neutrogena T/gel ,Tegrin)قیر ذغال سنگ یک محصول جانبی ذغال سنگ که طی پروسه هایی بدست می آید، به وضعیت هایی مانند شوره ، درماتیت سبوریک و پسوریاز به وسیله آهسته کردن زاد و ولد سلولی کمک می کند.ولی شامپوهای کول تارcoal tar  یک بوی خاکی دارد ،و  می تواند موهای روشن یا رنگ شده را به رنگ سایه روشن نارنجی در آورد و پوست درمان شده را خیلی به نور آفتاب حساس کند.

 

-          شامپوهای حاوی سالیسلیک اسید(Lonil T) این ساینده های پوست سر کمک به از بین رفتن پوسته ها می کنند، اما آنها ممکن است پوست سر شما را خشک کنند و منجر به پوسته پوسته شدن بیشتر شوند. استفاده از یک حالت دهنده بعد از شامپو می تواند خشکی را جبران کند.

 

-          شامپو سلنیوم سولفید.Sel enium sulfide(Selsun ,Exsel) این شامپوها کمک به جلوگیری از تکثیر سلولی و کاهش تعداد مالاسزیاMalassezia  می کند. به علت اینکه اینها می توانند موهای بولوند(سفید) ، خاکستری ،یا موهایی که به صورت شیمیایی رنگ شده اند را تغییر رنگ بدهند ، قبل از استفاده برابر دستورات مندرج استفاده کنید و بعد از شامپو زدن موها را خوب آب بکشید.

 

-          شامپو کتوکونازول (Ketoconazole shampoos(Nizoral جدیدترین سلاح ضد شوره اضافه شده است ،کتوکونازول یک ماده ضد قارچ وسیع الطیف است که در زمانی که دیگر شامپوها کارآیی ندارند به کار می آید. این شامپو در بازار بدون نسخه و با نسخه به خوبی  در دسترس است.

 

سعی کنید که از یکی از این شامپو ها به صورت هر روز استفاده کنید تا زمانی که شوره کنترل شود. بعد کاهش دهید به هفته ای دو تا سه بار. اگر  یک نوع شامپو برای مدتی کار آیی داشت و بعد به نظر میآید که کارآیی خود را از دست داده است ،سعی کنید بین دو نمونه از شامپوها ی ضد شوره یکی را به عنوان جایگزین پیدا کنید. مطمئن شوید که شامپو را به مدت 5 دقیقه بر سر خود نگه دارید این باعث می شود که ماده  موثره زمان کافی را برای تاثیر داشته باشد. بعضی از خبرگان پیشنهاد می کنند دو بار شامپو زدن همراه با کف کردن بهترین نتیجه را می دهد.

اگر شما با کمال ایمان و وفا برای چند هفته شامپو را استفاده کردید و هنوز گردی از شوره بر شانه های خود می بینید، به پزشک خود موضوع را بگویید، شما ممکن است احتیاج به شامپوی قویتر یا درمان تهاجمی تری با محلولهای استروئیدی داشته باشید.

 

مراقبت های فردی

 

شما نمی توانید از شوره جلوگیری کنید ولی می توانید قدمهایی در کاهش ریسک آن بردارید:

 

-          یادگیری برخورد با استرس. استرس بر کل سلامتی شما تاثیر گذار است،شما را مساعد به بعضی از وضعیتها و بیماریها می کند. آن همچنین می تواند شدت شوره را زیاد کند و یا باعث تشدید علائم موجود شود.

 

-          شامپو زدن مکرر. اگر شما استعداد داشتن یک پوست سر چرب را دارید ، شامپو زدن روزانه چربی زیادی را از بین برده و کمک به جلوگیری از شوره  می کند.

 

-          کم کردن محصولات مد . اسپری های مو ، ژل های مدل دهنده ، واکسها، همگی باعث ایجاد موهای چرب و پوست سر چرب تر می شود و حتی بعضی از افراد ممکن است به بعضی از این محصولات حساسیت پیدا کنند.

 

-          خوردن غذای سالم. به طور کلی سلامتی خوب شامل فراوانی میوه های تازه و سبزیجات است ،تمامی غلات و مقدار کمی پروتئین  در غذا لازم است.

 

-          کمتر در معرض افتاب بودن. نور آفتاب برای شوره می تواند خوب باشد.اما به خاطر در معرض قرار گرفتن با اشعه فرابنفش که صدمه به پوست شما می زند و ریسک سرطان پوست را زیاد می کند، حمام آفتاب نگیرید.در عوض مقدار کمتری را در هوای ازاد بگذرانید> و مطمئن باشید که پوست و بدن خود را با ضد آفتاب پوشانده اید.

 

درمان های تکمیلی و جایگزین

 

درمان های خانگی زیادی برای شوره وجود دارد:مالیدن روغن پیاز بر روی سر ها ، ماساژ پوست سر با پنیر سه روزه ، آب کشیدن با سرکه. بعضی از آنها ممکن است واقعأ کمک کنند. ولی آها زاد مورد توجه زیبایی پرستان نیستند که مور بحث قرار گیرند.بیشتر تمرکز در درمان های تکمیلی برای حل مسئله از داخل به سمت غذا و مکمل های غذایی است.بعضی از شایعترین پیشنهادات از این قرار است:

 

-          کاهش مصرف قند و مخمر. شیرینی ها و غذاهای حاوی مخمر مانند نان ، آبجو و شراب ممکن است باعث تشویق رشد قارچ عامل شوره شوند.

 

-          اهمیت دادن به ویتامینهای ب . اینها برای داشتن پوستی سالم الزامی است.منابع غذایی خوب شامل تمامی غلات ،زرده تخم مرغ ، سویا، موز ،اوکادو ، آجیل ، دانه ها و برگ سبز ها مانند اسفناج. مکمل های غذایی ویتامین ب در فروشگاه های غذای طبیعی و داروخانه ها موجود است.

 

-          قرار دادن روی در غذای خود.  ماده روی در بعضی از شامپوهای ضد شوره دیده می شود، کمک به تنظیم فعالیت غدد چربی (سباسه)، سیستم ایمنی را سالم و بهبودی را تسریع می بخشد. بهتر است که روی را از منابع غذایی مثل زرده تخم مرغ ، ماهی به خصوص از نوع ساردین، گوشت ، سویا ، تخمه آفتاب گردان و تمامی غلات بگیریم .

 

-          گرفتن مقدار فراوان اسیدهای چرب امگا-3 . اغلب اوقات به اسیدهای چرب الزامی شناخته می شوند.این چربی ها برای سلامتی خوب الزامی است.از میان چیز های دیگر آنها کمک به انتقال پیام در اعصاب می کنند و کمک به تولید سلولهای جدید و پایین آوردن میزان کلسترول می کنند و آنها همچنین کمک به سالم نگه داشتن پوست و مو می کنند. اسیدهای چرب امگا-3 عمدتأ در ماهی های تازه آبهای عمیق به خصوص قزل آلا ،ماهی شمشیری ،ماهی خال مخالی ،شاه ماهی ،و در روغن کانولا ، سویا، بذر کتان موجود است. بعلاوه بسیاری از فروشگاه های مواد غذایی طبیعی و داروخانه ها این مکملهای روغنی سبزیجات و ماهی را دارند.

 

-          شامپو روغن درخت چای را امتحان کنید. Tea tree oil shampoo . روغن درخت چای که از برگهای درخت چای استرالیایی (Melaleuca alternifolia)، قرنها استفاده می شده است به عنوان یک ماده ضد عفونی کننده ، ضد باکتری و ضد قارچ استفاده می شده است. این در تعدادی از شامپوهایی که در فروشگاه های مواد غذایی طبیعی است یافت میشود. روغن می تواند در بعضی از افراد واکنش های حساسیتی دهد ، پس بلافاصله بعد از بروز این مسائل مصرف را قطع کنید.

 

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در شنبه بیست و ششم فروردین 1385 ساعت 22:51 | لینک ثابت |

آیا ناف بچه شما زمانی که گریه می کند بیرون می زند؟ دچار هراس نشوید. این یک علامت بارزه فتق ناف است.یک وضعیت شایع و بی ضرر.

یک فتق ناف زمانی اتفاق می افتد که قسمتی از روده از طریق یک نقطه ضعیف از ماهیچه های شکم خود را به جلو می کشد.فتق ناف در نوزادان شایع است، ولی بزرگسالان نیز از آن بی بهره نیستند.

بیشتر فتق ناف ها به خودی خود بعد از 2 سالگی بسته می شوند.برای پیشگیری از عوارض فتق ناف هایی که تا سن 4 الی 5 سالگی بسته نشوند و یا در سن بزرگسالی ایجاد شود احتیاج به مرمت توسط جراحی دارد.

 

علائم و نشانه ها

 

یک فتق ناف ایجاد یک ورم یا برآمدگی نرم نزدیک ناف می کند. این برآمدگی ممکن است بین 1 تا 5 سانتی متر قطر داشته باشد.

اگر بچه شما فتق ناف داشته باشد ،شما ممکن است متوجه برآمدگی شوید زمانی که او گریه ،سرفه و یا در حال زور و تلاش است. زمانی که بچه ساکت و یا زمانی که به پشت خوابیده است برآمدگی ناپدید می شود.

فتق ناف در بچه ها معمولا بدون درد است.فتق ناف که در زمان بزرگسالی ایجاد شود ایجاد ناراحتی می کند.

 

علل ایجاد

 

در زمان حاملگی،بند ناف از طریق یک سوراخ کوچک از ماهیچه های شکم نوزاد می گذرد. سوراخ معمولأ قبل از تولد بسته می شود.اگر ماهیچه ها کاملا باهم رشد نکنند ، این ضعف در دیواره شکم ممکن است ایجاد یک فتق ناف در تولد یا بعدا در زندگی می کند.

در بزرگسالان،فشار شکمی زیاد میتواند موجب فتق شود. عوامل احتمال مقصر دیگر عبارتند از:

 

-          چاقی

-          بلند کردن وسایل سنگین

-          سرفه کردن

-          حاملگی های مکرر

-          وجود مایع در حفره شکمی

 

عوامل خطر زا

 

فتق ناف در نوزادان شایع است _ به خصوص در بچه های نارس و آنهایی که وزن کم در زمان تولد دارند.میزان شیوع این وضعیت در پسرها و دخترها برابر است.

برای بالغین که دچار افزایش وزن زیاد می شوند و یا حاملگی های مکرر دارند خطر فتق ناف افزایش می یابد.

 

چه زمان احتیاج به مراقبت های پزشکی است

اگر شما شک به داشتن فتق ناف در بچه خود دارید،در مورد او با پزشک مشورت کنید.در موارد زیر نیاز به مراقبت پزشکی اورژانسی است:

-          بچه شما به نظر آید که درد دارد.

-          بچه شما شروع به استفراغ کند.

-          برآمدگی شروع به سفت شدن،متورم و تغییر رنگ دهد.

 

چنین راهنمایی های نیز در مورد بزرگسالان صادق است. با پزشک خود مشورت کنید اگر برآمدگی نزدیک ناف خود دارید.در صورتی که برآمدگی دردناک و سفت شود فورا به پزشک مراجعه کنید.تشخیص سریع و درمان آن می تواند از عوارض بعدی جلوگیری کند.

 

غربالگری و تشخیص

یک فتق ناف با معاینه بالینی قابل تشخیص است.گاهی از اوقات آزمایشات خونی و تصویر برداری مانند سونوگرافی از شکم یا رادیو گرافی برای غربالگری عوارض استفاده می شود.

 

عوارض

برای بچه ها،عوارض یک فتق ناف نادر است.در کمتر از 1% از موارد بافت بیرون زده شده گیر می افتد (incarcerated) و نمی تواند به محوطه شکمی باز گردد.این موجب کاهش جریان خون قسمت روده گیر افتاده شده و می تواند موجب درد در ناحیه ناف و صدمه بافتی شود.

بزرگسالان تا حدی بیشتر مساعد به گیر افتادن روده و انسداد هستند .جراحی اورژانسی برای درمان این عوارض لازم است.

 

درمان

بیشتر فتق ناف ها تا 2 سالگی به خودی خود بسته می شوند.پزشک ممکن است قادر باشد در زمان معاینه بافت بیرون زده را به داخل براند.

برای بچه ها جراحی را فقط در مواردی که فتق ناف های بزرگ و دردناک باشد و یا آنهایی که:

-          بعد از سن 1 تا 2 سالگی بزرگتر شوند.

-          تا سن 4 – 5 سالگی ناپدید نشوند.

-          گیر افتادن یا انسداد روده.

 

برای بزرگسالان جراحی معمولأ برای پیشگیری از عوارض احتمالی توصیه می شود.به خصوص اگر فتق ناف بزرگتر یا دردناک شود.

در خلال جراحی یک شکاف در پایه ناف ایجاد شده و بافت بیرون زده به داخل محوطه شکمی فرستاده ،و باز شد گی دیواره شکم با بخیه بسته می شود.بیشتر افراد قادرند بعد از چند ساعت بعد از جراحی به منزل بروند و بعد از 2 تا 4 هفته فعالیت های عادی خود را از سر گیرند. عود مجدد بعد از جراحی نادر است.

 

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1385 ساعت 23:23 | لینک ثابت |

 

ناتوانی در نغوظ erectile dysfunction(ED) یک اصطلاح پزشکی است ،که توصیف می کند عدم توانایی در سیخ کردن و راست نگه داشتن آلت به میزان کافی برای انجام عمل جنسی.این وضعیت یکی از شایعترین مسائل جنسی در مردان است و  تعداد افرادی که از این عارضه رنج می برند با گذشت سن بیشتر می شود. حدودأ 25 ملیون مرد امریکایی از عارضه ED رنج می برند، اگرچه تمامی مردان به اندازه برابر از این عارضه برخوردار نیستند.

 

اتفاقاتی که در حالت طبیعی می افتد.

 

رسیدن به نغوظ طبیعی Erection یک پروسه پیچیده است ، که در آن  انگیزه های روحی و روانی از مغز،مقادیر کافی هورمون جنسی مردانه هورمون تستوسترون testosterone ، یک سیستم عصبی کار آمد،بافت عروقی سالم و کافی در آلت تناسلی. ساده ترین راه توصیف عمل نغوظ  در نظر گرفتن یک ماشین لباس شویی است.کلید خاموش ،روشن(مغز) شروع کننده این پروسه است، سیمها در ماشین لباس شویی(اعصاب) منتقل کننده سیگنال های الکتریکی به لوله ها(عروق خونی) ، وقتی که علائم مناسب برسد یک دریچه باز خواهد شد که اجازه به جریان آب خواهد داد (سرخرگ ها که خون را به داخل آلت هدایت می کنند) و تخلیه بسته می شود (سیاهرگ های آلت بسته می شوند). آب جریان پیدا کرده و محفظه ماشین پرشده (آلت پر از خون شده و سیخ می گردد) و عمل شستشو شروع می گردد (لذت بردن از فعالیت جنسی). در پایان مرحله شستشو این مراحل برعکس شده، و کلید در وضعیت خاموش قرار می گیرد (مغز نغوظ را پایان می دهد) ،دریچه بسته می شود (سرخرگ ها به طور واضحی جریان ورود خون را به آلت کاهش می دهند) زیر آب باز شده و تانک ماشین از آب خالی می شود . (سیاهرگ ها باز شده ، خون آلت را ترک میکند و نغوظ از بین میرود).

 

 

عوامل خطر زا در ED  

 

ریسک فاکتور هایی برای ایجاد ED  وجود دارند . از جمله سن مردان،کاهش میزان تستوسترون در جریان خون ، که تداخل با یک عمل نغوظ طبیعی می کنند. در حالی که میزان پایین تستوسترون به تنهایی به ندرت از علل ED

است (5% موارد یا کمتر) ولی کاهش میزان تستوسترون می تواند یک فاکتور همراهی کننده  همراه با دیگر عوامل خطر زا در خیلی از مردان برای ED  باشد.میزان پایین میل جنسی ، کاهش توانایی ،اختلالات روحی و افسردگی همگی می توانند  علائمی از کاهش تستوسترون باشند. یک آزمایش ساده خون می تواند مشخص کند اگر میزان تستوسترون پایین باشد، و تستوسترون را می توان جایگزین کرد به وسیله روش های مختلف(تزریق، چسب های پوستی، ژل ها، قرص های زیر زبانی).

 

 

دیگر عوامل ایجاد کاهش نغوظED  کدامند؟

 

نه چندان دور، مهمترین علت ایجاد عدم توانایی نغوظ ED بیماری ها بود مانند فشار خون بالا ،بیماری قند خون،میزان بالای کلسترول خون،و بیماری های قلبی و عروقی.این پروسه ها به مرور زمان کار می کنند ، و می توانند منجر به انحطاط و تباهی عروق خونی آلت گردند، و منجر به محدود شدن جریان خون در سرخرگها و همچنین نشط خون از سیاهرگ ها در جریان نغوظ شوند.

 

انتخاب هایی که خود در زندگی می کنیم و می تواند منجر به از بین رفتن بافت سیخ شونده و ایجاد بیماری ED شود . مانند  سیگار کشیدن ،مواد مخدر یا سوء مصرف الکل ،به خصوص در مدت زیاد باعث تسویه حساب با عروق آلت خواهد شد. نداشتن ورزش و شیوه زندگی در یک جا نشستن و بی تحرکی می توانند در ایجاد بیماری ED مقصر باشند. اصلاح این وضعیت ها به طور کلی کمک به سلامت و ممکن است در بعضی از افراد موارد ملایم ED  را تصحیح کند.درمان بسیاری از وضعیت های پزشکی می تواند با نغوظ طبیعی تداخل داشته باشد. داروهایی که برای درمان این ریسک فاکتورها استفاده می شوند همچنین می توانند منجر به ایجاد یا بدتر شدن بیماری ED شوند. بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار می گیرند و یا اشعه درمانی برای سرطان ،پروستات، مثانه ،کولون(روده بزرگ) یا مقعد می شوند در خطر و ریسک بیشتری برای ایجاد بیماری ED هستند.

 

 

چگونه این بیماریED  تشخیص داده می شود؟

 

برای بسیاری از بیماران، تشخیص احتیاج به گرفتن یک تاریخچه پزشکی ساده ، معاینه بالینی و چند آزمایش معمولی خون دارد. اغلب بیماران نیاز به آزمایشات وسیع قبل از شروع درمان ندارند. انتخاب آزمایش و درمان بستگی به اهداف افراد دارند. در صورتی که نغوظ با درمان های ساده مانند داروهای خوراکی باز گردد و بیمار راضی باشد،تشخیص و درمان بیشتری لازم نیست.اگر پاسخ درمانی اولیه کافی نباشد و یا بیمار راضی نشده باشد، سپس باید قدم های بعدی را برداشت.به طور کلی از درمان های تهاجمی تا آزمایشات بسیار پیچیده ممکن است انتخاب شود.

 

بعضی از درمانهای غیر جراحی کدامند؟

 

اولین خط درمان برای یک ED که دچار عوارض نشده باشد استفاده از داروهای خوراکی موسوم به مهارکننده های فسفو دی استراز-5 (PDE-5) شامل: سیلدنافیل سیترات،واردنافیلVardnafil HCL یا تادالافیلTadalafil . مردان با ED این قرصها را قبل از عمل جنسی مصرف کرده و دارو  علائم طبیعی که در زمان عمل جنسی تولید می گردد را تقویت می کند، در نتیجه باعث بهبودی و طولانی تر شدن عمل نغوظ (سیخ بودن) خواهد شد. این داروها سالم و به طور معجزه آسایی موثر می باشند ،نزدیک به 80% افرادی که از این داروها استفاده کرده اند بهبودی در عمل نغوط داشته اند.نگرانی های اولیه در مورد اثرات بد بر قلب به اثبات نرسیده است، بعد از آزمایشات زیاد و چند سال استفاده سیلدنافیل سیترات را می توان در تمام بیماران قلبی استفاده کرد جز آنهایی که از داروهایی موسوم به نیترات ها استفاده می کنند به خاطر تداخل بین این دو گروه از داروها . عوارض جانبی مهار کننده های    PDE_5  ملایم و معمولأ موقت هستند و شدت آن با ادامه استفاده کاهش می یابد.شایعترین عارضه آن سردرد ،بینی گرفته ،سرخ شدن و دردهای ماهیچه ای است. در موارد نادر سیلدنافیل می تواند ایجاد سایه های آبی –سبز در دید کند به علت میزان بالای خونی سیلدنافیل که اثر مختصری بر شبکیه چشم می گذارد.این خطر طولانی اثر نیست و در عرض مدت کوتاهی با کاهش میزان سیلدنافیل در خون از بین می رود. برای بهتر نتیجه گرفتن از این داروها بهتر است که به توصیه های دارو توجه کرد. آزمایشات نشان داده است که 40% از مردانی که به این دارو جواب نداده اند وقتی آنها راهنمایی لازم را در مورد استفاده از دارو را دریافت کرده اند به سیلدنافیل جواب داده اند.

برای مردانی که به داروهای خوراکی جواب نداده اند ،داروی دیگری به نام آلپروستادیلAlprostadil  برای استفاده در مردان با بیماری ناتوانی در نغوظED  توصیه می گردد. این دارو به دو شکل آمده: نوع تزریقی که مستقیما بیمار به کناره آلت تزریق می کند و نوع شیافی داخل لوله ادراری . میزان موفقیت با روش خود تزریقی به 85% می رسد.نوع اصلاح شده آلپروستادیل که اجازه به تخلیه دارو از طریق لوله ادراری می دهد، احتیاج به تزریق را از بین می برد ولی از تاثیر پذیری دارو به میزان 40% کاهش می دهد.شایعترین اثر جانبی آلپروستادیل احساس سوزش در آلت و خطر زیاد تصحیح شدن مسئله و در نتیجه ایجاد یک نغوظ که بیش از 4 ساعت طول میکشد و نیاز به مداخله پزشکی برای برگرداندن به حالت طبیعی است.

 

برای مردانی که نمی خواهند و یانمی توانند از دارو درمانی استفاده کنند. یک وسیله خارجی مکش ممکن است قابل قبول باشد. این وسیله تشکیل شده از یک استوانه پلاستیکی یا لوله ای که مانند یک روکش بر آلت قرار می گیرد و با پوست بدن مهر و موم می شود. یک پمپ در ته سیلندر در جخت مخالف ایجاد یک فشار مکش در اطراف بافت سیخ شونده می کند که منجر به سیخ شدن آلت می گردد.برای نگه داشتن آلت در حالت سیخ شده غلاف استوانه پلاستیکی را برداشته و یک باند کشی در انتهای پایه آلت قرار می گیرد تا سیخ شدن را نگه دارد.با آموزش و راهنمایی مناسب 75% از مردان می توانند با وسیله واکیوم یک سیخ شدن کارا را داشته باشند.

بعضی از مردان وجود دارند که دچار از بین رفتن بافت آلت شده اند، که آنها را قادر به پاسخ با هیچکدانم از درمان های بالا نمی کند. از آنجا که تعداد آنها کمترین است ولی آنها شدیدترین شکل بیماری عدم اتوانایی در نغوظ را دارند.بیمارانی که اغلب در این گروه می افتند مردانی هستند با دیابت پیشرفته ،مردانی که از ناتوانی در نغوظ رنج می برند قبل از اینکه تحت درمان جراحی یا اشعه درمانی برای سرطان پروستات و مثانه قرار بگیرند و مردانی با تغییر شکل در آلت موسوم به پیرونزPeyronies disease  . برای این بیماران جراحی تجدید بنا با پروتز (قرار دادن پروتز در آلت یا کاشت آن )نغوظ را به حال اول برمی گرداند ، راضی بودن بیماران به 90% می رسد.عمل جراحی قرار دادن پروتز به طور طبیعی می تواند در درمانگاه صورت گرفته و یا به مدت یک شب در بیمارستان تحت نظر بودن انجام شود.عوارض جانبی احتمالی شامل عفونت پروتز و یا نارسایی مکانیکی وسیله می باشد.

 

آنچه که می توان بعد از درمان انتظار داشت؟

 

 تمامی درمان های بالا به استثنای جراحی تجدید بنا و پروتز ، موقت و در زمان نیاز مورد استفاده قرار می گیرند. درمان ها جبرانی هستند و نمی توانند مسائل زیر بنایی را در آلت تصحیح کنند. بنابر این مهم است که با پزشک خود در تماس باشید و میزان موفقیت درمان را به او گزارش دهید. اگر شما به هدفتان نرسیدید و اگر سیخ شدن دارای کیفیت یا زمان  مناسب نبود  و هنوز شما پریشان هستید ، شما باید با پزشک خود به دنبال روش های جایگزین دیگری باشید . چون داروهای استفاده شده مسائلی را که باعث ایجاد ناتوانی در نغوظ می شوند را تصحیح نمی کند، پاسخ شما در طول زمان به همان اندازه اول نخواهد بود .اگر چنین چیزی مجددأ اتفاق افتاد در باره راه های دیگر پیش رو با پزشک خود دوباره صحبت کنید.

 

سوالاتی که مکررأ پرسیده می شوند

 

چطور من می توانم بفهمم که علت ناتوانی در سر من نیست؟

 

سالها پیش خیلی از مردان فکر می کردند که علت ناتوانی در نغوظ آنها در مسائل روانی است.این در نتیجه بی خبری ما از مکانیزم طبیعی سیخ شدن آلت و علت های ED است . امروزه ما میدانیم که بسیاری از مردان علت های فیزیکی زیر بنایی دارند.

 

اگر من نگران توانایی خود در سیخ کردن آلت باشم آیا من وضعیت بد خود را بدتر نمی کنم؟

 

هیچ چیز در بدن بدون مغز اتفاق نمی افتد، نگرانی در مورد توانایی شما در سیخ کردن آلت می تواند با این پروسه تداخل کند. این وضعیت موسوم به اضطراب اجرایی performance anxiety است و میتوان با آموزش و درمان برآن فائق آمد.

 

آیا من می توانم از انتخاب های درمانی به صورت مخلوط استفاده کنم؟

 

این را معمولا می توان انجام داد ولی به علت خطر سیخ شدن طولانی مدت آلت با دارو درمانی این بایستی تحت نظارت پزشک صورت گیرد. از پزشک خود  درخواست راهنمایی کنید.

 

من قبل از اینکه این داروی جدید را شروع کنم خوب بودم ، من چه باید بکنم؟

 

بسیاری از داروها میتوانند موجب ناتوانی در نغوظ شوند، ولی خیلی از آنها را نمی توان عوض کرد به علت بیشتر بودن فواید آنها نسبت به عوارض جانبی آنها . اگر شما کاملا مطمئن هستید که یک داروی خاص باعث چنین مسئله ای شده است، با پزشک خود در مورد امکان تعویض دارویی صحبت کنید.در صورتی که شما بایستی از یک داروی خاص استفاده کنید که باعث این مسئله در شما شده است ، راه های پیشنهاد شده در بالا هنوز می تواند در بیشتر موارد استفاده شود .

 

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1385 ساعت 22:19 | لینک ثابت |

        

تشنج تب دار بیماری شدید مغزی نیست و اغلب بدون هیچگونه درمان بهبود کامل داشته شایعترین سن بروز9ماهگی تا5سالگی است

علایم:اغلب هنگام تب ومعمولا بصورت تشنج کامل با حرکات ضربه ای و تکراری تمام اندامها(دستها و پاها)0خیره شدن چشم به بالا0کبودی لبهابرای چند ثانیه تاحداکثر10دقیقهمی باشدو بعد مرحله کوتاه بیحالی وخواب الودگی وجود دارد0تخیص بر اساس رد عللی چون مننزیت0صرع0افت کلسیم یاقند خون  درنیمی ازکودکان احتمال تکراروجود دارد0  در موارد زیر بایستی بررسی صورت گیرد(به علت خطر تبدیل به صرع) 1-وجود سابقه فامیلی 2-شروع تشنج قبل از9 ماهگی یا بعد از5سالگی0 3-تشنج بیش از ربع ساعت 4-تکرارتشنج دریکروزیا روزهای متوالی0 5-تشنجی که بخش خاصی از بدن رادرگیرکند0 6-وجود عقب ماندگی ذهنی 7-وجودمعاینه عصبی غیرطبیعی

درمان:1-یافتن عامل تب 2-کنترل تب با استامینوفن شستشوی بدن با اب نیمه گرم  تذکر:پاشویه با اب نمک یا الکل هیچگونه مزیتی براب نیمه گرم معمولی ندارد0 3-مصرف کوتاه مدت دیازپام درطول مدت تب(2-3روز)ومقدارمصرف داروها براساس وزن کودک و تجویز پزشک است.

توصیه:   درهرصورت پیگیری تشنج ضروری است تا علاوه برمعاینات دوره ای بررسی های لازم مانند نوارمغز0سی تی اسکن0وازمایشات خون در موارد ضروری انجام گردد0          

                               

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385 ساعت 16:52 | لینک ثابت |

 نوعی بیماری شایع و مزمن پوستی در زمینه اتوایمن است که مو وناخن و گاهی مخاط را درگیر می کند مشخصه ی بیماری پلاک های اریتماتوی پوسته دار با حدود مشخص است که بیشتر در سطوح اکستانسوراندام ها(آرنج .زانو.باسن)واسکالپ سر را درگیر میکند. ضایعات ممکن است بدون علامت یا با خارش باشد.سن متوسط بیماری 27سا لگی است. زنتیک در ایجاد ان نقش مهمی دارد.      عوامل تشدید کنندهبیماری:1-هوای سردوخشک باعث عودبیماری و خشکی پوست بالعکس هوای گرم وآفتابی سبب کنترل بیماری در بیشتر افراد می شود. 2- استرس در 40 تا 90درصد موارد استرس های روحی قبل از بروز یا تشدید پسوریازوجود داشته. 3- برخی از انواع داروها: نظیر لیتیم(نوعی داروی تثبیت کننده خلق).داروهای ضد نالاریا.بتابلوکرها.استروییدها ی سیستمیک.اینترفرون گاما و الفا و داروهای ضد التهابی غیر استرواییدی 4- بیماری ها وعفونت ها نظیر عفونتهای گلو و دستگاه تنفسی فوقانی 5-صدمه به پوست نظیر بریدگی .کبودشدگی. سوختگی .واکسناسیون.خالکوبی می تواند سبب بروز یا تشدید شوند. 6-مصرف الکل و سیگارمی توانند سبب تشدید بیماری شوند.7- عواملی مانند تغییرات هورمونی دوران بلوغ .یایسگی .بارداری و یا کاهش کلسیم سبب تشدید بیماری می شوند.

نقش تغذیه در کنترل پسوریازیس : یک رزیم غذایی متعادل کم کالری 1200کالری روزانه و پرهیزاز پرخوری .

مواد غذایی مناسب: مصرف گوشت قرمز را محدود کرده واز سبزیجات و میوه های تازه استفاده کنید.مصرف فراورده های لبنی را کاهش دهید. از مصرف الکل وسیگارو غذاهای با چربی یا قند بالا بپرهیزید.مصرف کرفس .هویج.لیمو.انجیر.رازیانه وهویج فرنگی توصیه می شوند.از ترکیبات غذایی که حاوی روغن ماهی هستند استفاده کنید. ترکیبات گیاهی مانند انگورکوهی خاکشیر. ریواس.شبدر. ویتامین ها و مواد معدنی کمک کننده هستند ولی باید تحت نظر پزشک باشد.

حفظ وزن مطلوب اغلب سبب بهبود علایم پسوریاسیس می شود.

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385 ساعت 16:44 | لینک ثابت |

گال از بیماریهای خارش دار پوست است، که به وسیله یک کرم ریز هشت پای نقب زننده موسوم به سارکوپت اسکیبی (sarcopetes scabiei) ایجاد می گردد.حضور انگل (کرم)منجر به خارش شدید در ناحیه نقب(تونل) می شود.ناراحتی زیادی که از گال ایجاد میشود ، نیاز شدید به خارش است به خصوص زمانی که فرد در رختخواب است.

 

گال واگیردار است و به سرعت منتشر، به خصوص در اثر تماسهای فیزیکی در افراد یک فامیل ،محل های مراقبت از کودکان، کلاس های درس،خانه های مراقبت از بیماران . به خاطر طبیعت مسری بودن گال است که پزشکان اغلب درمان را برای تمامی افراد خانواده و افراد در تماس برای از بین بردن انگل توصیه می کنند.

 

داروهایی که به پوست مالیده می شود موجب کشته شدن انگل ها می شود ، هرچند که شما ممکن است تا چند هفته خارش را داشته باشید.

 

علائم و نشانه ها

 

علائم و نشانه های گال عبارتند از :

 

-          خارش . به صورت شدید و اغلب اوقات در شب هنگام.

-          نشانه های نامنظم و ظریف که از تاول های ظریف و بلندی های کوچک در سطح پوست درست شده است.

-          نشانه های قلم شکل یا شیاری، مشخصأ در چین پوست شما دیده می شود.اگرچه هر قسمت از بدن ممکن است درگیر شود،گال اغلب اوقات در جاهای زیر پیدا می شود:

 

 

-          بین انگشتان

-          در زیر بغل

-          اطراف کمر

-          داخل مچ ها

-          سطح داخلی آرنج

-          کف پاها

-          اطراف پستان ها

-          اطراف آلت تناسلی مردانه

-          روی باسن ها

-          روی زانوها

-          بر تیغه های شانه ها

 

علل ایجاد

انگلی که موجب بیماری گال در انسان می شود بسیار ریز و میکروسکوپی است و بدون زره بین و بزرگنمایی قابل دیدن نمی باشد . انگل ماده درست در زیر پوست شما شروع به نقب زدن می کند و ایجاد یک تونل کرده و در آن تخم گذاری می کند. تخم ها در عرض 21 روز رسیده ، و انگل های جدید کار خود را در سطح پوست شروع می کنند، و در آنجا بالغ شده و می توانند به دیگر مناطق پوست شما و یا پوست دیگران گسترش یابند. خارش گال در نتیجه واکنش حساسیتی بدن شما به انگلها، تخم ها و بقایای بدن آنها است.

تماس فیزیکی نزدیک و نه زیاد لباس مشترک و یا به رختخواب رفتن با فرد آلوده می تواند موجب انتقال انگل شود.

سگ ها، گربه ها و انسان ها می توانند هر کدام از به وسیله گونه های خاصی از انگل در گیر شوند.هر گونه از انگل نوعی خاص از میزبان را ترجیح می دهد و به مدت زیاد در خارج از میزبان خاص خود زنده نمی ماند.بنابر این انسانها یک واکنش موقتی پوستی در نتیجه تماس با انگل گال حیوانات دارند.ولی افراد به صورت خیلی بعید ممکن است گال را از این منبع دریافت کنند تا از منابع انسانی آن در نتیجه تماس .

 

چه زمان به مشاوره پزشکی نیاز است؟

دوش گرفتن و انجام کارهای خارج از بورس گال را برطرف نمی کند.در صورتی که شما علائم ونشانه های گال را دارید و یا با فردی که گال دارد در تماس هستید با پزشک خود مشورت کنید.

 

بسیاری از وضعیت های پوستی، مانند درماتیت ها و اکزما ،همراه با خارش و برآمدگی هایی در سطح پوست هستند. اگر شما یک پوست تحریک شده ،خارش دار دارید پزشک خود را برای تعیین علت دقیق آن ملاقات نمایید، در نتیجه درمان مناسب را دریافت می کنید.

گال می تواند به عنوان یک مسئله دائمی و شایع در بعضی از گروه ها باشد، افرادی که سیستم ایمنی آنها به هم خورده است،مانند افرادی که دچار HIV ویروس ایدز یا لوسمی مزمن هستند. گال همچنین می تواند یک مشکل برای آنها که خیلی نحیف هستند،مانند افرادی که در بیمارستانها و آسایشگاه های مراقبتی  هستند.

 

تشخیص و غربالگری

برای تشخیص گال ، پزشک شما پوست شما را معاینه می کند، دنبال نشانه های انگل از جمله تونل مشخصه آن. وقتی که پزشک شما بر یک تونل متمرکز شد ، وی از آن ناحیه پوست درگیر تراشیده و در زیر میکروسکوپ آزمایش می کند.آزمایش میکروسکوپی وجود انگل ها و تخم های آن را  مشخص می کند.

 

عوارض

خاراندن شدید پوست موجب شکسته شدن پوست و اجازه به عفونتهای ثانویه باکتریایی مانند زرد زخم می دهد که ایجاد شود.زرد زخم یک عفونت سطحی پوست است که اغلب به وسیله استاف(staphylococci ) ایجاد شده و گاه گاهی به وسیله باکتری استرپ (streptococci).

 

درمان

درمان شامل از بین بردن آلودگی گال به وسیله دارو است.چند نمونه کرم و محلول در دسترس است.شما معمولأ دارو را بر تمام سطح بدن مالیده ، از ناحیه گردن به پایین و اجازه می دهید که به مدت حداقل 8 ساعت بر روی بدن شما بماند. دو دارو که خیلی زیاد توصیه می کنند پرمتینpermethrin(Elimite,Acticin)  و کروتامیتونEurax)). اگرچه این داروها بیدرنگ انگل ها را می کشد، شما باید دریابید که خارش کاملأ تا چند هفته متوقف نمی شود.

 

پزشکان گاهی از اوقات داروهای خوراکی برای افرادی که نقص سیستم ایمنی دارند و یا برای افرادی که به داروهای موضعی لو سیو ن ها و کرمها ی جواب نمی دهند توصیه می کنند.

 

چون گال خیلی راحت گسترش می یابد ،پزشک شما ممکن است درمان را برای تمامی اعضاء خانواده و جفت جنسی آنها توصیه کند هرچند که هیچ علامتی از آلودگی به انگل نشان ندهند.

 

پیشگیری

برای جلوگیری از دوباره آلوده شدن و همچنین پیشگیری از گسترش انگل به دیگر افراد، این مراحل را در نظر بگیرید:

 

-          تمامی لباس ها و زیر جامه ها را تمیز کنید. با استفاده از آب گرم و صابون ، تمامی لباس ها ، حوله ها و لوازم خواب که استفاده شده باید قبل از درمان شسته شود.آنها را با حرارت زیاد خشک کنید.اقلامی که به خشک شویی نیازمند است در منزل نمی توانید بشویید.

-          انگل ها را گرسنه نگه دارید.اقلام غیر قابل شستشو را در یک کیسه نایلون سربسته کرده و درجایی دور از دسترس مانند  گاراژ خود برای 2 هفته نگه دارید.انگل ها اگر برای یک هفته غذایی به آنها نرسد از بین می روند.

 

مراقبت های فردی

خارش ممکن است تا مدتی بعد از استفاده دارو برای کشتن انگل ها باقی بماند.این مراحل شما را برای پیدا کردن راهی جهت راحت شدن از خارش کمک می کند.

 

-          خنک کردن وخیس کردن پوست.غوطه ور شدن در آب سرد و یا گذاشتن یک پارچه خیس و خنک بر ناحیه تحریک شده پوست شما خارش را کاهش می دهد.

-          مالیدن محلول های آرامش بخش. محلول کالامین که حتی بدون نسخه پزشک در دسترس است ، می تواند به صورت موثری موجب از بین بردن درد و خارش به خاطر محرک های جزیی پوست شود.

-          استفاده از آنتی هیستامین ها.با تجویز پزشک خود می توان از آنتی هیستامین ها برای غلبه بر خارش ناشی از آلرژی  استفاده کرد.

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385 ساعت 16:38 | لینک ثابت |

                          

بیماری مزمن التهابی پوست0بادرگیری فولیکولهای سباسه است. این بیماری شایعترین بیماری پوستی و اولین علت مراجعه به کلینیکهای پوست است . در ایالات متحده به تنهایی 17 ملیون نفر مبتلا به ان هستند. آکنه در تمامی نزادها و گروه های سنی0مخصوصا در نوجوانان و بالغین جوان شایع است. در حدود 85درصد افراد بین سنین 12تا 24سالگی0دچار آکنه هستند0به طوری که در40درصد دختران 17ساله و 25درصد دختران 18ساله0دیده می شود . پس از این سنین0درصد شیوع آن کاهش یافته و بیماری به سمت بهبودی پیش می رود.اکنه جزء بیماریهای تهدید کننده حیات به شمار نمی رود0اما می تواند ایجاد مشکلات جدی0نظیر اسکار کند. ریسک فاکتورهای زیر در ایجاد آکنه نقش دارند:

-افزایش سطح هورمونی دردوران نوجوانی -تغییرات هورمونی در طی دوران بارداری -استفاده مداوم یا قطع مصرف قرصهای ضد بارداری -عوامل ارثی و زنتیکی -برخی انواع داروها -پوست چرب و استفاده از مواد ارایشی چرب کننده پوست -افزایش فعالیت غدد سباسه 0همراه با ازدیاد تولید سبوم. -کلونیزاسیون باکتریال

 

عواملی که سبب تشدید آکنه می شوند0عبارتند از:

- تغییرات سطح هورمونی در دختران جوان و زنان2تا7روز قبل از شروع قاعدگی - رزیم غذایی :نقش رزیم غذایی در تشدید آکنه 0به درستی ثابت نشده است. البته رزیم های کم کالری که در ترشح سبوم نقش ندارند0موقتا از بروز آکنه جلوگیری می کتند و احتمالا مصرف زیاده از حد کربو هیدراتها و تماس با موادآرایشی روغنی که خود تولید کمودن می کنند می توانند سبب تشدید آکنه شوند. - رطوبت بالا و آلودگی هوا -فشار آوردن وکندن جوشها -اصطکاک و مالش شدید پوست 0ناشی از شستشوی مکرر-استرسهای روحی -اشعه ماوراء بنفش این اشعه سبب تشدید کمودوزنیک می شود. شغل: مشاغلی که سبب هیدراسیون لایه شاخی پوست می شوند0نظیر کار کردن با مواد روغنی0نفت0هیدروکربونهای هالوزنه و تماس مواد شیمیایی با پوست و نیز کار کردن در محیطهای گرم و ایجاد تعریق زیاد سبب تشدید آکنه می شوند. - داروها: برخی داروها و عوامل هورمونی می توانند سبب ایجاد آکنه شوند. آندروزنها 0سبب افزایش ترشح سبوم و تشدید آکنه می شوند0در صورتی که استروزن0بر ترشح سبوم اثرات مهاری دارد. پروزسترون در ترشح سبوم در بالغین0اثرات چندان مهمی ایفا نمی کند. عوامل انابولیک0گنادوتروپین ها ACTHو کورتیکو استرو ئیدها نیز 0ایجاد ضایعات آکنه ای می کنند . برخی داروها نظیر آزاتیوپرین0لیتیوم0ویتامینB120کینیدین0ریفامپین0املاح طلا0ایزونیازیدو بسیاری از داروها می توانند در تشدید آکنه موثر باشند.ارتباط بین افزایش مصرف روزانه لبنیات و آکنه در دوران نوجوانی نوجوانی0احتمالا ناشی از مقادیر بالای ید موجود در شیر است.برای جلوگیری از ایجاد عفونت در گاوها آنها را با غذای غنی از ید تغذیه می کنند ودر ابزارهای دوشیدن شیر0محلولهای ضد عفونی کننده حاوی ید به کار می برند. این مساله0سبب افزایش ید در شیر می شود. به همین دلیل بسیاری از پزشکان در بیماران مبتلا به اکنه0توصیه  به کاهش مصرف مواد لبنی می کنند. در طی بررسی هایی مشخص شد که در دوران نوجوانی0که میزان مصرف شیر و مواد لبنی بالاست 0ریسک ابتلا به آکنه که به دلیل عوامل هورمونی و مولکولهای بیولوزیکی موجود در شیر است افزایش می یابد. این افزایش همچنین 0با سطح بالای ید موجود درشیر 0ارتباط زیادی دارد0مصرف ید زیاد همچنین سبب ایجاد یک اختلال پوستی 0تحت عنوان "یدودرما"می شود که تا حدود زیادی مشابه با آکنه است.                                                  (american academy of dermatology.Dec.2005)

 

طریقه مراقبت از پوست در بیماران مبتلا به آکنه:                                                                       1-ازشستشوی مکرر ومالش پوست و خارج کردن سرخود جوشها بپرهیزید0  2-شستشوی روزی 2-3بار با صابونهای ملایم کافی است0 3-اصلاح صورت بلامانع است ولی نباید چندان شدید باشد که موجب تحریک و قرمزی پوست گردد0 و از مصرف کرمها ولوسیونهای چرب بعد از اصلاح خودداری کنید04-از مصرف مواد ارایشی کلا خودداری کنید0کرمهای ضد افتاب مصرفی نیز باید فاقد چربی باشد5- اگر احساس می کنید با خوردن ماده غذایی خاصی بیماریتان بدتر می شود از خوردن ان اجتناب یا ان را کاهش دهید0 6-اب و هوای گرم وورزش شدید میتواند موجب تشدید اکنه شود0خنک نگه داشتن محیط سکونت و ورزشهای سبک مثل شنا کمک کننده است0 7-از قرار گرفتن در موقعیتهایی که اثر روحی شدید برشما میگذارد خودداری کنیدو ارامش خود را حفظ کنید0 8-به اندازه کافی استراحت کنید و بخوابید09- نورافتاب معمولا باعث بهبود اکنه می شودولی تماس طولانی باعث بدتر شدنان میشود0 10-ازدستکاری جوشها جدا خوداری کنید0  11-شروع اثرات درمانی حداقل 4-6هفته بعد از شروع درمان دیده میشودو دوره درمانی6ماه است0 12-درصورت استفاده از کرمهای لایه بردار(ازمشتقات ویتامین آ)ممکن است در ابتدا ضایعات به ظاهر بدترشودولی بعدا و با ادامه درمان بهتر می شود0 13- کرمها را نباید برروی پلک و گوشه های بینی و دورلب استفاده کرد و انها شب قبل از خواب برروی صورت مالیده وصبح شسته میشوند0 داروها را طبق دستور پزشک و با دوز مناسب مصرف کنید. مصرف دوز بالاتر داروها 0نه تنها اثری در بهبود ندارد بلکه به دلیل تحریک پوست سبب تشدید آکنه می شود.

اثرات روانی-اجتماعی آکنه در زندگی افراد

هیچ بیماریی به اندازه آکنه0ایجاد ترومای روانی 0احساس عدم امنیتو کاهش اعتماد به نفس در بیماران نمی کند. با وجود این امروزه مسائل روانی اجتماعی ناشی از اکنه کمتر مورد توجه پزشکان قرار می گیرند.شکایات زیر به طور شایع در بیماران مبتلا به آکنه دیده می شوند: -انزوای اجتماعی -کاهش اعتماد به نفس -نگرش منفی نسبت به وضع ظاهری -خجالت و شرم زدگی -علائم افسردگی و اضطراب -عصبانیت و عدم تحمل -میزان بالای بیکاری

 

درمان:

از25 سال پیش تا به امروز درمان آکنه دستخوش تغییرات زیادی شده است امروزه از روش های درمانی مختلفی برای درمان آکنه استفاده می کنند وبسیاری از روش ها 0در دست بررسی هستند 0اهداف درمان آکنه عبارتند از:

1-درمان جوش ها

2- جلوگیری از ایجاد جوش های جدید

3-کمک به حفظ اعتماد به نفس در بیماران و کاهش شرم زدگی بیمار از ابتلا به آکنه.

4-پیشگیری از ایجاد اسکار

در حال حاضر برای درمان آکنه0از درمان های موضعی و سیستمیک به تنهایی و یا به صورت ترکیبی استفاده می شود. اگرچه اثرات درمان موضعی کمتر از درمان سیستمیک است. اما بهترین روش درمان0به شمار می رود.محصولات جدید برای درمان آکنه0شامل رتینوئیدها ی موضعی کمتر تحریک کننده و متناسب با انواع مختلف پوست هستند. ترکیبات این رتینوئیدها 0در طی 25سال گذشته تغییرات زیادی کرده است به طوری که در گذشته 0استفاده از این ترکیبات با عوارض جانبی شایعی 0نظیر قرمزی و پوسته پوسته شدن پوست 0همراه بوده است 0اما امروز با پیشرفت در ساخت ترکیبات جدید تر و تنظیم دوز مناسب آن برای بیماران 0رتینوئیدها به عنوان انتخاب اول در درمان بیماران مبتلا به آکنه ملایم تا متوسط به شمار می روند.

بر اساس مطالعات انجام شده 0مصرف این داروها0سبب بهبود جوش ها 0ضایعات التهابی و قرمز ÷وستی می شود. درمان زودرس با رتینوئیدها0همچنین در کاهش ایجاد اسکار نقش دارد.

استفاده از رتینوئیدهای موضعی 0به طور همزمان با یک ترکیب آنتی میکروبیال موضعی0نظیر بنزوئیل ÷راکساید و یا آنتی بیوتیک خوراکی0نظیر داکسی سیکلین 0دارای اثرات بالقوه زیادی در درمان است.

این روش درمانی 0نیاز به استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک خوراکی را که در سالهای گذشته 0رایج بوده است 0از بین می برد.امروزه بیشتر روشهای درمانی آکنه 0بر اساس درمان های ترکیبی است که ایجاد بهبودی فوری 0همراه با نتایج بهتر می کنند.یکی دیگر از تغییرات قابل توجه در درمان آکنه 0به ویژه در طی سالهای گذشته 0شامل پذیرش داروهای ضد بارداری خوراکی 0به عنوان داروهای مناسب در درمان آکنه در زنان 0به شمار می رود. از سایر داروهای هورمونی موثر در درمان آکنه 0می توان به انتی آندروژن ها 0نظیرcyproterone AcetateوEthinyl Estradiol  اشاره کرد.

استفاده از کورتیکو استروئیدها در اکنه 0به طور معمول رایج نبوده و این داروها را فقط می توان 0در موارد غیر قابل کنترل آکنه با داروهای معمولی به کار برد.

Isotretionin با نام تجارتی آکوتان 0موثرترین داروی در دسترس 0در درمان آکنه التهابی به شمار رفته و تنها دارویی است که تمامی عوامل اصلی در بیماری زایی آکنه را تحت تاثیر قرار می دهد.

درمان های جدیدتر0عبارتند از :نور درمانی و لیزر درمانی 0که امروزه به طور گسترده ای در درمان آکنه به کار می روند.

باید توجه شود که از این روش ها 0زمانی می توان استفاده کرد0که درمان های رایج آکنه با شکست مواجه شده اند.

امروزه از روش های non-ablative laser0به طور موفق در درمان آکنه و اسکار ناشی از آن استفاده می شود.یکی از مزایای استفاده از این روش 0نسبت به ablative laser0آن است که می تواند آسیب های قابل ملاحظه در قسمت ها و لایه های خارجی پوست را نیز ترمیم کند. این نوع لیزر 0بر روی غدد سباسه هیپراکتیو که مسئول ایجاد آکنه هستند0اعمال اثر می کند.با استفاده از این روش 0یک طول موج نور ساطع شده و به طور وسیعی توسط آب موجود در پوست و در اطراف غدد سباسه 0جذب می شود. به این ترتیب0از طریق ایجاد یک اسیب حرارتی جزئی در زیر سطوح پوستی 0آکنه درمان خواهد شد.

هر جلسه درمان به کمک روش non-ablative laser 0بین 5تا 20دقیقه طول می کشد و جلسات 0به فاصله یک ماه از هم برگزار می شوند.برای کاهش درد و ناراحتی بیمار0قبل از شروع درمان از یک بی حس کننده موضعی و پس از درمان 0از یخ بر سطح پوست استفاده می شود.در طی 2تا3جلسه پس از درمان 0کاهش قابل توجهی در ضایعات آکنه دیده شده است و غالبا درمان تا مدت 6ماه ادامه می یابد.عوارض جانبی این روش 0محدود وشامل قرمزی و تورم پوست هستند. این روش همچنین برای درمان اسکارهای ناشی از آکنه 0به طور وسعی مورد استفاده قرار می گیرد.با استفاده از non-ablative laserافزایش رشد کلاژن در زیر سطوح اسکار آکنه صورت می گیرد.

این روش برای اولین بار 0در اکتبر 2002 توسطFDA0برای درمان آکنه 0مورد تایید قرار گرفت . پیش بینی می شود که این روش0به زودی به روش ارجح در درمان آکنه تبدیل و جایگزین داروهای موضعی و سیستمیک شود.

در درمان بیماران مبتلا به آکنه0باید با احتیاط زیادی عمل نمود.درمان های خودسرانه و نا به جا 0اغلب سبب تشدید آکنه و ایجاد اسکارهای شدید (در معرض دید )می کند و معمولا با عوارض شدید روانی همراه هستند.

آکنه در بشتر موارد0با کمک درمان مناسب بهبود می یابد .

مزایای استفاده از لیزر non-ablativeنسبت به سایر روش های درمان آکنه 0در جدول زیر خلاصه شده است

اثر سریع          عدم نیاز به درمان سیستمیک    مورد هدف قرار دادن غدد سباسه   عوارض جانبی حداقل عدم خشکی پوست  

*                             *                                               *                                 *                    *               لیزر

                              -                                                *                                 -                    *               آکوتان

                              -                                                -                                 -                    -               هورمون تراپی

                              -                                                -                                 -                    -               آنتی بیوتیک

                              *                                                -                                 -                    -               رتینوئیدها

                              *                                                -                                 *                    -               بنزیل پراکساید

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385 ساعت 16:31 | لینک ثابت |

پزشکان در مراقبتهای اولیه معمولا از بیماران خود می شنوند که از عرق شبانه شکایت دارند.عرق شبانه به تعرق زیاد که در خلال شب اتفاق افتد اطلاق می شود.هرچند که اگر رختخواب شما به طور غیر معمول زیاد گرم باشد یا از ملحفه های اضافی استفاده نمایید.شما در حین خواب دچار تعریق زیاد می شوید و این طبیعی است.به منظور تمیز دادن تعریق شبانه که به علل پزشکی ایجاد می شود از دیگر عللی که ممکن است به خاطر محیط اطراف گرم باشد.پزشکان به طور کلی عرق شبانه واقعی را منتسب می کنند به گرم شدن های لحظه ای (hot flashes) که باعث خیس شدن لباس خواب و ملحفه ها می شود و این ارتباطی با گرم بودن  محیط  ندارد.

دریک مطالعه بر2267 بیمار که توسط پزشکان مراقبت های اولیه انجام شده 41% از بیماران تعریق شبانه را در ماه اخیر تجربه کرده بودند . بنابراین تعریق شبانه نسبتا شایع است.مهم این است که به خاطر سپرد که افتراق بین گرم شدن های لحظه ای(قرمزی و گرما در صورت یا تنه) و تعریق شبانه ممکن است سخت باشد.

علل مختلفی برای تعریق شبانه وجود دارد.به منظور تعیین کردن علت عرق شبانه در هر فرد خاص یک پزشک بایستی جزئیات تاریخچه بیمار را گرفته و آزمایشات لازم را در صورتی که علل پزشکی باعث تعریق شبانه است سفارش دهد.

بعضی از حالاتی که باعث عرق شبانه می شوند عبارتند از:

1-      یائسگی- گرم شدن های لحظه ای  که همراه با گذار به یائسگی است می تواند در شب اتفاق افتد و باعث عرق کردن شود .این یکی از علل خیلی  شایع عرق شبانه در زنان قبل از یائسگی است.

2-      تعریق بدون علت(idiopathic )-  تعریق ناشناخته وضعیتی است که در آن بدن به صورت مزمن تولید عرق زیاد می کند. بدون اینکه  هیچ علت شناخته شده پزشکی وجود داشته باشد.

3-      عفونتها- از قدیم سل (tuberculosis)  شایعترین عفونتی است که همراه با تعریق شبانه بوده است.هرچند که عفونتهای باکتریایی مانند اندوکاردیت (التهاب دریچه های قلب).استئو میلیت(عفونت  داخل استخوانها) و آبسه ها منتج به عرق شبانه می شوند.عرق شبانه همچنین یکی از علائم ویروس  ایدز(اچ ای وی ) است .

4-      سرطانها – عرق شبانه یکی از اولین علائم بعضی از سرطانها است . شایعترین سرطان همراه با عرق شبانه لنفوم(lymphoma) است. هرچند که افرادی که دچار سرطانهای تشخیص داده نشده هستند مکراا دارای علائم غیر قابل توجیهی مانند کاهش وزن و تب هستند.

5-      داروها – مصرف اغلب داروها همراه با عرق شبانه است . در مواردی که بدون علائم و نشانه های تومور یا عفونت داروها معمولا به عنوان علت عرق شبانه در نظر گرفته می شوند.داروهای ضد افسردگی نوعی از داروهای شایعی هستند که منجر به عرق شبانه می شوند.تمام انواع داروهای ضد افسردگی به عنوان یک عارضه جانبی می توانند منجر به عرق شبانه شوند با میزان شیوعی از 8 تا22درصد افرادی که داروهای ضد افسردگی دریافت می کنند.دیگر داروهای روان گردان (psychiatric) همچنین همراه با عرق شبانه هستند. داروهای کاهنده تب مانند آسپرین و استامینوفن گاهی اوقات منجر به تعریق می شوند.انواع دیگر داروها میتوانند ایجاد گرگرفتگی شوند که افتراق آن با تعریق شبانه  مشکل می شود. بعضی از داروهایی که باعث گرگرفتگی می شوند شامل:

 

- نیاسین  niacin(در دوزهای بالا در اختلالات چربی استفاده می شود).

- تاموکسیفن tamoxifen

- هیدرالازین hydralazine

-  نیترو گلیسیرین nitroglycerine  و

- سیلدنافیل یا ویاگرا (Viagra)

 

خیلی از داروهایی که در بالا ذکر نشد شامل داروهای کورتیزونی مانند پردنیزون و پردنیزولون همراه با گرگزفتگی و تعریق شبانه است .

6-      کاهش قند خون (هیپوگلیسمی )- اغلب اوقات قند خون پایین موجب عرق کردن می شود . افرادی که انسولین مصرف می کنند یا داروهای خوراکی پائین اورنده قند خون مصرف می کنند ممکن است  هیپوگلیسمی همراه با تعریق را در شب تجربه کرده باشند.

7-      اختلالات هورمونی – تعریق و گرگرفتگی میتواند همراه با چند اختلال هورمونی مانند فئوکروموسیتوما pheochromocytoma . سندرم کارسینوئید carcinoid syndrome و پرکاری تیروئید باشد .

8-      علل نورولوژیک – به صورت غیر شایعی وضعیت ها ی نورولوژیکی  مانند عدم پاسخ اعصاب خودمختار autonomic dysreflexia  . سرنگومیلی بعد از ضربه post- traumatic syringomyelia . سکته    strokeو اختلالات اعصاب خودمختار autonomic neuropathy  ممکن است باعث افزایش تعریق و احتمالا منجر به عرق شبانه شود.  

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در یکشنبه بیستم فروردین 1385 ساعت 22:16 | لینک ثابت |

درماتیت ها یک ترم کلی در مباحث پوست محسوب می شوند و به هرگونه التهاب پوست اشاره می کنند. به دنبال آن0پاسخ بدن واکنشی است که سبب بروز تظاهرات بسیار گوناگون این بیماری می شود. از آنجایی که درماتیت ها انواع گوناگون و شیوع فراوانی در میان بیماری های پوستی دارند و تشخیص هر کدام از آنها برطبق معیارهای خاص خود است 0شناخت دقیق تظاهرات آنها می تواند نقش بسیار مهمی در تشخیص و درمان این گروه از بیماریها داشته باشد.

 

درماتیت اتوپیک

این درماتیت یک بیماری التهابی پوستی مزمن 0اگزمایی 0خارش دار و عود کننده  و بیشترین میزان شیوع آن در میان اطفال است. این بیماری عموما در اوایل زندگی شروع می شود و ÷س از دوره های تشدید و فروکش عموما در30 سالگی از بین می رود.(اکثر مراجعین کودکان ونوجوانان هستند).

افزایش IgE  سرم ثابت ترین نقص ایمنی در این نوع درماتیت است0در نتیجه همراهی این بیماری با سایر بیماریهای الرژیک مانند آسم یا تب یونجه دور از ذهن نیست.

 

تابلوی بالینی

درماتیت آتوپیک با خارش شروع می شود. البته باید توجه داشت خود بثورات0خارش زا نیستند بلکه این خارش است که سبب بثورات پوستی می شود. این خارش بیشتر در قسمت هایی از پوست که گرما و رطوبت را در در خود نگه می دارند مثل چین های آرنج0زانو0گردن0صورت و کشاله ران وجود دارد. یکی از نکات مهم در این بیماری انتشار ضایعات بر اساس سن بیمار است که در سه دوره ظاهر می شود:

1-مرحله شیرخوارگی(تولد تا2سالگی)

شایع ترین تظاهر بیماری در این سن0مناطق قرمز0خشک و پوسته دار محدود به گونه های کودک در فصل زمستان است. باید دقت شود که اطراف دهان و مناطق کناری بینی در این بیماری گرفتار نمی شوند ولی معمولا چانه بیمار درگیر است. این ضایعات اگزوداتیو و طول کشنده سبب اختلال خواب در کودک می شوند. خراش و شستشوی مکرر توسط والدین در نهایت سبب پلاک قرمز رنگ پوسته دارمی شود که تظاهر تیپیک اگزمای نوزادی است. در50% موارد تا 18 ماهگی این ضایعات بهبود می یابند. باید دقت شود که عواملی مانند دندان در آوردن 0بیماریهای تنفسی و مسائل عاطفی سیر بیماری را در شیرخواران تحت تاثیر قرار می دهد.

2-مرحله کودکی(2-12سالگی)

شایع ترین تظاهر در این سن التهاب در نواحی فلکسور بدن (حفره انته کوبیتال) گردن 0مچ دست و پا است. در این طیف سنی تخریب ملانوسیت  ها که متعاقب خاراندن مداوم ایجاد می گردد سبب ایجاد نواحی هیپو پیگمانه می شود.

3-مرحله بزرگسالی (12سالگی به بعد)

تظاهرات رایج در این گروه سنی شامل گرفتاری نواحی فلکسور 0درماتیت دست0التهاب دور چشم وناحیه انوژنیتال است.

به طور کلی برای تشخیص درماتیت اتوپیک نیاز به 3 معیار از 5معیاری  است که در زیر ذکر شده اند:

1.خارش     2.درماتیت مزمن یا راجعه    3-لیکنیفیکاسیون فلکسورها در بالغین   4-.درگیری صورت و سطوح اکستانسور در شیرخواران وکودکان    5.سابقه فردی یا فامیلی آتوپی 0آسم و رینیت آلرژیک .

عوامل خاصی از جمله تغییر دما و عرق کردن 0شست وشوی بیش از اندازه 0مصرف کورتون0استرس0پوشیدن لباسهای تحریک کننده پوست 0قرار گرفتن در معرض مواد تحریک کننده و آلرژن های موجود درهوا و غذا می توانند این بیماری را تشدید کنند.

 

برای درمان این بیماری نکته مهم آموزش صحیح به بیمار است .حذف آلرژن از محیط و و اجتناب از مواد غذایی تحریک کننده می تواند گام اول درمان باشد. در صورت ایجاد ضایعات کروت بسته و تراوش کننده مایع 0باید وی ضایعات حوله یا پارچه آب سرد گذاشته شود. اگر بیمار از وان برای استحمام استفاده می کند باید آن را با آب ولرم و با مواد پاک کننده غیر از صابون پر کند.

حتی الامکان از لباسهای نخی غیر چسبان به جای پارچه های مصنوعی استفاده کند. نباید از مواد نرم کننده پارچه  و آنتی استاتیک به هنگام شست وشوی لباس استفاده شود. مرطوب کردن پوست و جلوگیری از خشکی آن از اصول درمان این نوع درماتیت است. برای رفع خارش خفیف می توان از استرو ئیدهای موضعی 0تار0مرطوب کننده ها و لوسیون ها استفاده شود. آنتی هیستامین ها و آرام بخش ها ی خفیف هم موثر است. باید توجه شود تا از سوار شدن عفونتها بخصوص توسط استافیلوکوک اورئوس جلوگیری شود . همچنین هرپس سیمپلکس و درماتوفیت هم می توانند ایجاد عارضه کنند. در این موارد آنتی بیوتیک موثر است.

این بیماری عوارض احتمالی خاصی ندارد. فقط در بعضی گزارشات اشاره شده که احتمال بروز آب مروارید در این افراد بیشتر است. اما عارضه مهم این بیماری ماندن اسکار ناشی از خارش است

Medline plus

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در شنبه نوزدهم فروردین 1385 ساعت 20:33 | لینک ثابت |

مقدمه

دردهای نوروپاتی معجونی از  دردهای مزمنی هستند که به دنبال آسیب بافتی ایجاد می شود. در دردهای نوروپاتی ،رشته های عصبی ممکن است خسارت دیده یا نا کارآمد و صدمه دیده باشند. این رشته های عصبی خسارت دیده  علائم غیر صحیحی را به مراکز دیگر درد می فرستند. تاثیر شدید صدمه به رشته عصبی شامل تغییر در عملکرد عصب هم در محل صدمه و هم در محیط پیرامون صدمه است.

یک مثال از درد نوروپاتیک سندرم پای خیالی (phantom)  است . این در زمانی اتفاق می افتد که یک بازو یا پا را در اثر بیماری یا صدمه از بدن جدا می کنند ولی مغز هنوز پیامهای درد را از اعصابی که منشأ انتقال پیام از محل قطع شده است دریافت میکند. این عصب ها مانند گلوله های عمل نکرده ای موجب درد می شوند.

 

عوامل ایجاد دردهای نوروپاتی

دردهای نوروپاتی اغلب به نظر میرسد که هیچ علت واضح و مشخصی نداشته باشند. اما بعضی از بعضی از علل شایع دردهای نوروپاتیک عبارتند از:

-          اعتیاد به نوشدن الکل (الکلیسم)

-          قطع عضو

-          مشکلات کمر ،پا و لگن

-          شیمی درمانی

-          دیابت(بیماری قند خون)

-          مشکلات عصب صورتی

-          عفونت اچ ای وی و ایدز

-          مالتیپل اسکلروز multiple sclerosis

-          زونا

-          جراحی ستون فقرات

 

علایم دردهای نوروپاتیک چیست؟

علائم ممکن است شامل :

-          دردهای سوزشی و تیر کشیدن

-          خواب رفتن و مور مور کردن

 

چگونه دردهای نوروپاتیک تشخیص داده می شوند؟

 

به وسیله یک مصاحبه و معاینه به وسیله پزشک و پرسیدن سئولاتی در مورد توصیف درد توسط شما زمانی که درد اتفاق می افتد یا هرچیز بخصوصی که باعث تشدید درد می شود.

 

چگونه دردهای نوروپاتیک درمان می شوند؟

برخی از مطالعات در مورد دردهای نوروپاتیک پیشنهاد می کنند که از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در درمان استفاده کنید. بعضی از افراد ممکن است احتیاج به داروهای قویتر از بین برنده درد مانند ترکیبات مرفین دار داشته باشند. داروهای ضد تشنج و داروهای ضد افسردگی نیز در بعضی افراد موثر است.

در صورت در گیر بودن فرد با بیماری دیگری مانند دیابت  کنترل بهتر دیابت می تواند در کاهش درد موثر باشد.

در مواردی که به درمان مشکل جواب می دهند یک متخصص درد ممکن است از روشهای تهاجمی و کاشتن وسایلی برای کنترل درد استفاده کند.

به وسیله تحریکات الکتریکی اعصاب درگیر در دردهای نوروپاتیک می توان به مقدار زیادی از دردها را کاهش داد.

 

متاسفانه دردهای نوروپاتیک خیلی کم به درمانهای استاندارد جواب می دهند و ممکن است در طول زمان بدتر شوند تا اینکه بهتر شوند.در بعضی از افراد موجب از کار افتادگی جدی می شود.   (medicinenet)

 

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در پنجشنبه هفدهم فروردین 1385 ساعت 20:26 | لینک ثابت |

استئوارتریت (روماتوئید مفصلی) شایعترین شکل التهاب مفصل است که تقریبا 21 ملیون نفر از امریکایی ها امروزه با آن درگیر هستند. نه خیلی پیشتر فکر می شد  که این بیماری یکی از پروسه های سن می باشد.ولی تحقیقات امروزه نشان داده که عواملی دیگر شامل: نقصهای ماهیچه ای-استخوانی،نقصهای ژنتیکی، چاقی، یا صدمه و استفاده بیش از حد موجب این بیماری می شوند.

از انجا که شما ممکن است قادر نباشید در عوامل ژنتیکی دست برده و رفع عیب از مفاصل بکنید ولی به وسیله یک سری اعمال مشخص شما می توانید از مفاصل مراقبت کنید و کمک به پیشگیری از استئو ارتریت کنید.

 

1- وزن خود را در حد ایده آل نگهداری کنید.هر چه که وزن شما بیشتر باشد مقدار بیشتری فشار شما بر مفاصل خود قرار می دهید به خصوص مفاصل لگن، پشت،زانوها،و پاها.

2- بدن خود را حرکت بدهید.ورزش به وسیله تقویت کردن ماهیچه های اطراف مفاصل باعث حفاظت از آنها می شود. ماهیچه های قوی مفاصل شما را از سایش به یکدیگر جلوگیری و از فرسودگی غضروفها و پارگی آنها پیشگیری می کند. شما می توانید از برنامه های ورزشی مفید مخصوص به خود استفاده کنید.

3- مستقیم ایستادن.وضعیت مناسب مفاصل در گردن،کمر،لگن،و زانوهای شما حفاظت می کند.

4- از مفاصل بزرگ استفاده کنید.زمانی که در حال کشیدن و حمل وسایل هستید از مفاصل و ماهیچه های بزرگتر و قویتر استفاده کنید.این باعث کمک به شما در پیشگیری از کشش و صدمه به مفاصل کوچکتر می شود.

5- به آهستگی و با خرامش کار کنید.به صورت یک در میان کارهای سنگین را با زمانهای استراحت تعویض کنید .فشارهای پشت سر هم بر مفاصل برای مدت طولانی میتواند باعث تسریع در پروسه فرسودگی و پارگی (wear and tear) مفاصل که علت روماتوئید مفصلی است.

6- گوش فرا دادن به بدن خود.اگر درد دارید  بر آن سرپوش نگذارید . درد بعد از فعالیت و ورزش می تواند نشانه ای از این باشد که شما مفاصل خود را تحت فشار زیادی قرار داده اید.

7- ساکن نباشید. تغییر وضیت بدن خود به صورت منظم و مکرر از خشکی و سفتی ماهیچه ها و مفاصل جلوگیری می کند.

8- مبارز آخر هفته بودن را فراموش کنید. خود را در فعالیتهای که بدن شما برای آن آمادگی ندارد درگیر نکنید. فعالیتهای جدید را به آهستگی و سالم شروع کنید تا زمانی که متوجه شوید که بدنتان چطور به آنها جواب می دهد. این شانس صدمه را کاهش می دهد.

9- از ملزومات حفاظتی(ایمنی) استفاده کنید. کلاه و مچ بند را در منزل جا نگذارید و مطمئن باشید که جلیقه حفاظتی مناسب و اندازه را پوشیده اید.

10- طلب کمک کنید. سعی در انجام کارهایی که برای شما زیاد بزرگ است نداشته باشید ونمی توانید انرا انجام دهید ودست دیگر خودرا برای کمک دراز کنید.

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در چهارشنبه شانزدهم فروردین 1385 ساعت 21:36 | لینک ثابت |

گلودرد به وسیله علل زیادی ایجاد می شود بعضی از آنها در زیر آورده شده است:

1-      ویروسهای خیلی شایع و حتی ویروسهایی که ایجاد مونونوکلئوز(مونو)و انفلوانزا می کنند  میتواند عامل ایجاد گلودرد باشند.برخی از ویروسهایی که ایجاد گلودرد می کنند ایجاد تاول هایی در دهان و حلق  می کنند(ورم مخاط دهان ولثه در اثر آفت )

2-      تنفس دهانی می تواند موجب خشکی گلو و در نتیجه ایجاد جراحت شود.

3-      ترشحات سینوسها میتوانند باعث گلودرد شوند.

4-      همچنین یک گلودرد می تواند به وسیله باکتریها ایجاد شود .2تا از شایعترین باکتری هایی که باعث گلودرد می شوند شامل استرپتوکوک( که عامل ایجاد گلودرد استرپتوکوکی است ) و ارکانوباکتریوم همولیتیکوم (Arcanobacterium haemolyticum). ارکانوباکتریوم عمدتا ایجاد گلودرد در جوان ها می کند و اغلب اوقات همراه با راش قرمز جلدی می با شد.

5-      گلودردی که بیش از 2 هفته به طول انجامد .می تواند علامتی از یک بیماری جدی مانند سرطان حلق و یا بیماری ایدز AIDS باشد.

 

مراقبت هایی که در منزل می توان انجام داد:

عموما گلودردهای چرکی بایستی دوره خودرا بگذرانند (جز در مورد گلودرد استرپتوکوکی که صحبت ان شد). غرغره آب نمک . استفاده از شکلات های ضد عفونی کننده و یا اسپری ها (chloraseptic)و...موقتا درد را کاهش می دهند.در مورد بچه ها باید مراقبت بود .دستگاه بخور در کاهش علائم کمک کننده است بخصوص در گلودرد هایی که به علت تنفس دهانی و یا هوای خشک ایجاد می شود. استامینوفن و ایبوبروفن در کاهش درد کمک کننده هستند.در بالغین اگر دچار گرفتگی بینی شوند می توان از ترکیبات افرین به مدت 2-3 روز جهت جلوگیری از تنفس دهانی استفاده کرد.عاقلانه نیست که از این ترکیبات به مدت بیشتر از 2-3 روز استفاده شود چون باعث وابستگی به انها می شود.می توان از ترکیبات ضد احتقان مانند پزودوافدرین استفاده کرد ولی اگر دچار مشکلات سلامت مانند بیماری قلبی و عروقی و فشار خون بالا هستید قبل از مصرف این داروها با پزشک تماس بگیرید.

                                                                                                    گلودرد چرکی استرپتوکوکی چیست و چرا متفاوت از دیگران است؟

گلودرد چرکی استرپتوکوکی به وسیله باکتری استرپتوکوک ایجاد می شود .همان باکتری که باعث ایجاد تب روماتیسمی می شود.فقط 5% تا10% گلودرد بالغین به وسیله استرپ ایجاد می شود در حالی 15% تا40% از گلودردها در بچه ها به علت استرپ است . به این دلیل بسیاری از افراد خبره پزشکی در مراقبتهای سلامت توصیه به انجام دادن یک تست سریع استرپ برای فرد بیمار با گلودرد می کنند.تست سریع استرپ را می توان در مطب انجام داد و بین 15 تا20 دقیقه طول می کشد. در صورت منفی بودن نتیجه  متعاقب ان یک کشت انجام می دهند. در صورت مثبت بودن هرکدام از اینها گلودرد بایستی به وسیله پنی سیلین یا آنتی بیوتیکی دیگر درمان شود.

اصلی ترین منظور در درمان گلودرد استرپی پیشگیری از تب روماتسیمی است. یک بیماری جدی که باعث درد مفاصل و صدمه دریچه های قلبی می شود . هرچند که آنتی بیوتیکها الزاما تسریع کننده بهبودی گلودرد به خودی خود نیستند و هیچ کمکی به گلودرد نمی کنند جز در موردی که به وسیله استرپ ایجاد شده باشد . از دیگر بیماریهای مرتبط با استرپ  مخملک که تولید راش های پوستی می کند ولی موجب صدمات قلبی و درد زانو نمی شود.

 

 

چه زمان باید در جستجوی مراقبتهای پزشکی در گلودرد بود؟

1-      درصورتی که شما در تماس با فردی که دچار گلودرد چرکی استرپتوکوکی است بوده اید و خود نیز دچار گلودرد می باشید بهتر است که یک آزمایش جهت استرپ انجام دهید.

2-      در صورتی که گلودرد شما همراه با علائم سرماخوردگی نیست یا همراه با تب .غدد لنفاوی متورم و یا تکه های سفید رنگ پشت گلو باشد شما باید آزمایش جهت استرپ را انجام دهید.

3-      هر گلودری که  ناگهان شروع و همراه با تب باشد باید به وسیله پزشک معاینه شود.

4-      درد همراه با تورم در گلودرد قابل پیش بینی است . در صورتی که شما با بلع مایعات مشکل دارید بایستی توسط پزشک معاینه شوید.

5-      در صورت ادامه گلودرد شما بیش از یک هفته . توجهاتن پزشکی مد نظر گرفته شود.

6-      اگر شما گلودرد دارید و جلو گردن شما نیز زخم می باشد . شما بایستی توسط پزشک معاینه شوید.

 

گلودردهای مکرر

چند وضعیت وجود دارد که یک کودک یا فرد بالغ میتواند تست های مثبت برای  استرپ داشته باشد:

1-      اولین و شایعترین آن است که باکتری استرپ هرگز در جای اولیه ریشه کن نشود. کودک تمامی دوزهای دارویی تجویز شده را دریافت نکرده باشد.تا زمانی که کودک به مدت  یک دوره 10  روزه تمام پنی سیلین یا اریترومایسین استفاده نکند .استرپ در گلو از بین نمی رود.حتی با فراموش کردن یک یا دو دوز مسئله ساز می شود.یک راه حل برای این مسئله در حالی که خودم آ ن  را دوست ندارم. دادن یک تزریق پنی سیلین به بچه است (در صورت عدم حساسیت ) . این روش دردناک می باشد و باید از آن دوری کرد اگر می توان مطمئن شد که بچه تمام دوزهای دارو را از طریق دهان استفاده می کند.

2-      بچه خود یک ناقل  میکروب استرپ باشد. افرادی وجود دارند که استرپ در گلوی آنها در تمام اوقات به عنوان نرمال فلورا هست. در صورتی که بچه گلودرد نداشت و یا حتی داشت و تست از گلو برای استرپ مثبت بود باید فرد را به عنوان ناقل در نظر گرفت. ممکن است فرزند شما دچار گلودرد ویروسی باشد و در عین حال ناقل میکروب استرپ همزمان نیز باشد.

3-      هیچ استرپی( از نوعی که در گلو است) وجود ندارد که به پنی سیلین مقاوم باشد.هرچند که باکتری های دیگر در گلو آنزیمی به نام پنی سیلیناز penicillinase)) باعث شکست پنی سیلین می شود.در این موارد می توان با استفاده از دارویی که به این آنزیم مقاوم است مانند سفالکسین(keflex) بر این مسئله فائق آمد.

4-      بچه بخت برگشته ممکن است یک سری عفونتهای استرپی مکرر گلو را بگیرد.این در مواردی اتفاق می افتد که در فامیل یا در مدرسه  یک فرد ناقل وجود داشته باشد.در حقیقت  سگها به عنوان ناقل های شناخته شده هستند.

5-      در صورت عدم وجود هیچکدام از موارد بالا تمام افراد فامیل بایستی برای استرپ آزمایش شوند در صورت مشاهده ناقل بدون علامت(یک ناقل که دارای علائم گلودرد نباشد)

 

گلودرد در یک نگاه :

-          بیشتر گلودردها به وسیله ویروسها و عوامل مکانیکی مانند تنفس از راه دهان ایجاد می شود.و می توان به صورت موفقیت آمیزی در منزل درمان کرد.

-          هرگلودردی که شروع ناگهانی دارد و همراه با تب و دردناکی و سفتی جلو گردن باشد.بایستی جدی گرفته شده و به وسیله پزشک دیده شود.

-          هر گلودردی که برای شما اشکال در بلع ایجاد کند(نه فقط درد در هنگام بلع) و یا اشکال تنفسی بایستی به وسیله پزشک معاینه شود.

-          هر گلودردی که بیش از یک هفته  طول بکشد بایستی به وسیله پزشک مورد ارزیابی قرار گیرد.

 

گلودرد چرکی استرپتوکوکی

گلودرد استرپتوکوکی بیشتر در بچه های بین سنین 5  تا 15 سال شایع است ولی افراد جوان تر و همچنین مسن تر نیز با آن درگیر می شوند.

بیشتر موارد گلودرد چرکی به وسیله ویروسها ایجاد می شوند و هیچ نیازی به در مان با آنتی بیوتیک ندارند.ولی گلودرد چرکی استرپتوکوکی به وسیله باکتری استرپتوکوک ایجاد می شود که در صورت اثبات به وسیله نمونه گیری توسط یک سواب از گلو وبردن به آزمایشگاه درمان با آنتی بیوتیک بایستی انجام گیرد.(u.s. national library of medicine NLM)

علائم گلودرد چرکی استرپتوکوکی متفاوت است . بعضی افراد تنها یک گلودرد ملایم دارند.اما دیگران می توانند شکلهای شدیدتر گلودرد استرپتوکوکی را بگیرند که منجر به مخملک و راش پوستی و تب روماتیسمی در صورتی که درمان نشوند گردند.

عفونت استرپی معمولا با یک تب با لا که معمولا در روز دوم بعد از تماس  دچار یک اوج می شود. علائم عفونت استرپی شدید شامل حالت تهوع.درد گردن و تورم غدد لنفاوی می باشد.

بیشتر افراد با گلودرد چرکی واگیر می باشند تا زمانی که به مدت 24 تا 48 ساعت تحت درمان با آنتی بیوتیک باشند.

        

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در سه شنبه پانزدهم فروردین 1385 ساعت 22:33 | لینک ثابت |

  بثورات یا راش ها ی پوستی است که به وسیله همان ویروس مشابه  که باعث آبله مرغان می شود ایجاد می گردد.ویروس مسئول این وضعیت واریسلا زوستر(varicella zoster) نامیده می شود.بعد از این که فردی آبله مرغان گرفت این ویروس در عصبها زنده می ماند و هیچ وقت کاملا از بدن پاک نمی گردد.تحت شرایط خاصی مانند استرسهای روحی .کاهش مصونیت در نتیجه (بیماری ایدز و یا شیمی درمانی )یا همراه با سرطان ویروس مجددا فعال شده و باعث زونا میگردد.در بسیاری از موارد هرچند علت دوباره فعال شدن ویروس ناشناخته است . ویروس هرپسی که باعث بیماری زونا و آبله مرغان می شود مشابه آن ویروس هرپسی که باعث تبخال ناحیه تناسلی(که از طریق مقاربت جنسی انتقال می یابد) و یا زخم تبخال دهانی می شود نیست.اصطلاح پزشکی این بیماری هرپس زوستر است.

 

نحوه شروع و پیشرفت بیماری

قبل از شروع بثورات جلدی بیمارممکن است  به مدت چند روز تا یکهفته دردهای سوزشی و پوست حساس داشته باشد.شروع زونا با تاول های کوچک بر یک زمینه قرمز است ایجاد تاول های جدید به مدت 3 تا 5 روز ادامه می یابد. تاول ها مسیر اعصاب را از نخاع بیرون می ایند دنبا ل می کنند (موسوم به الگوی درماتومی) مسیر داخلی عصب ممکن است درگیر شود و ممکن است مناطقی با تاول یا بدون تاول باشد.عموما محدوده یک عصب درگیر می شود. در موارد نادر ممکن است بیش از یک عصب درگیر شود. در نهایت تاولها ترکیده وشروع به ترشح می کنند.سپس کبره ایجاد شده و التیام می یابد.تمامی این پروسه از شروع تا پایان ممکن است 3 تا 4 هفته طول بکشد.گاه ممکن است درد وجود داشته باشد ولی تاول هرگز بروز نکند. این ممکن است یکی از علل ناشناخته دردهای موضعی باشد.

 

آیا بیماری واگیر دار است؟

بلی این بیماری می تواند از فرد درگیر به بچه ها و بالغینی که تا کنون آبله مرغان نگرفته اند انتقال یابد.که البته این افراد به جای زونا دچار آبله مرغان می شوند.افرادی که قبلا آبله مرغان گرفته اند بیماری زونا را از فرد دیگر نمی گیرند.هرچند که فرد درگیر با آبله مرغان بالقوه استعداد گرفتن بیماری زونا را در آینده دور زندگی را دارد.

این بیماری برای افرادی که قبلا آبله مرغان نگرفته اند مسری است  تا زمانی که تاولهای جدید در حال شکل گیری و تاولهای قدیمی در حال التیام هستند. وقتی که تمام تاولها کبره بستند دیگر بیماری قابل سرایت نیست.

 

درمان:

چند درمان موثر برای این بیماری وجود دارد.داروهای ضد ویروس مانند اسیکلویر(Zovirax) یا فا مسیکلویر (Famvir) در صورتی که در 48 ساعت اولیه شروع راش ها آغاز شوند می تواند دوره راش ها را کوتا ه کند.اضافه کردن استروئید ها ممکن است طول زمانی را که بیمار درد دارد را کم کند.هرچند که سودمند بودن هر دواین داروها محدود است.

بعلاوه داروهای ضد ویروس داروهای کنترل کننده درد نیز برای کنترل علائم لازم است.ناحیه درگیر بایستی پوشیده و خشک نگهداری شود.هرچند که  دوش گرفتن مجاز است و می توان ناحیه درگیر را با آب و صابون شست.استفاده از محلول حاوی آلمونیوم استات می تواند کمک به خشک شدن تاول ها و ترشحات کند.

 

عوارض زونا

کلأ این بیماری کاملا بهبود می یابد و مسایل چندانی ندارد.هرچند که گاهی تاولها می توانند به وسیله باکتری ها درگیر شده و ایجاد سلولیت نمایند(عفونت باکتریایی پوست) در صورتی که چنین اتفاقی افتاد ناحیه درگیر قرمز. گرم.سفت و دردناک می شود.در صورت مشاهده ترکهای قرمز در اطراف زخم برای درمان این عارضه بایستی طبق نظر پزشک آنتی بیوتیک را برای درمان  شروع کرد.

نگران کننده ترین عارضه زمانی اتفاق می افتد که بیماری ناحیه صورت را درگیر می کند. خصوصا ناحیه پیشانی و بینی . در این موارد هرچند که ممکن است ولی به ندرت زونا  می تواند چشم را درگیر و باعث از دست دادن بینایی شود.در صورتی که ناحیه پیشانی و بینی شما درگیر است بایستی چشم شما توسط یک متخصص چشم پزشکی معاینه شود.

دردهای عصبی بعد از زونا چیست و ما چه اقدامی برای آن می توانیم انجام دهیم؟

دردهای نورالژی بعد از زونا دردهایی هستند متمرکز در ناحیه ای که دچار زونا شده و بیش از یک ماه باقی می مانند.شایعترین عارضه زونا دردهای نورالژی  بعد از آن است که حتی بعد از برطرف شدن راش ها به مدت بیش از یک ماه باقی می مانند.که این در نتیجه تحریک عصب های حسی در اثر ویروس است.درد می تواند شدید و ناتوان کننده باشد و ابتدا در افراد بالای 50 سال اتفاق می افتد.دلایلی وجود دارد که در صورت درمان زونا با آنتی ویروسها و استروئید شانس اتفاق دردها و دوره بیماری کوتاه می شود.دردهای نوارالژی را می توان به وسیله تعدادی از داروها کاهش داد. داروهای سه حلقه ای ضد افسردگی مانند آمی تریپتیلین و داروهای ضد تشنج مانند {نورونتین(Neurontin) یا Gabapentin  . کاربا مزاپین e (tegretol)carbamazapin}برای دردهای نوارالژی مورد استفاده قرار می گیرند.در نهایت کرمzostrix)capsaicine) از مشتقات فلفل می توان به صورت موضعی بعد از اینکه تمام تاول ها التیام یافت  برای کاهش درد استفاده کرد.طب سوزنی و تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست می تواند در بعضی از بیماران موثر باشد.چسب های حاوی لیدوکایین (lidoderm)که مستقیما به پوست می چسبند می توانند به وسیله بی حس کردن موضعی عصب در کاهش درد موثر باشد.

 

خلاصه

*زونا به وسیله همان ویروسی ایجاد می شود که ایجاد آبله مرغان نیز می کند و می تواند در افرادی که آبله مرغان نگرفته اند گسترش یابد.

*زونا که موسوم به هرپس زوستر نیز می باشد ارتباطی با ویروس تبخال که از طریق جنسی قابل انتقال است ندارد.

*زونا می تواند باعث دردهایی شود که بعد از ناپدید شدن راش ها ادامه می یابند.

*استروئیدها و داروهای ضد ویروس می توانند کمک به پیشگیری از دردهای طولانی مدت بعد از زونا شوند در صورتی که در 2روز اول از شروع پیدایش راش ها شروع شوند.

  

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در دوشنبه چهاردهم فروردین 1385 ساعت 21:56 | لینک ثابت |

 

مقدمه

دردهای نوروپاتی معجونی از  دردهای مزمنی هستند که به دنبال آسیب بافتی ایجاد می شود. در دردهای نوروپاتی ،رشته های عصبی ممکن است خسارت دیده یا نا کارآمد و صدمه دیده باشند. این رشته های عصبی خسارت دیده  علائم غیر صحیحی را به مراکز دیگر درد می فرستند. تاثیر شدید صدمه به رشته عصبی شامل تغییر در عملکرد عصب هم در محل صدمه و هم در محیط پیرامون صدمه است.

یک مثال از درد نوروپاتیک سندرم پای خیالی (phantom)  است . این در زمانی اتفاق می افتد که یک بازو یا پا را در اثر بیماری یا صدمه از بدن جدا می کنند ولی مغز هنوز پیامهای درد را از اعصابی که منشأ انتقال پیام از محل قطع شده است دریافت میکند. این عصب ها مانند گلوله های عمل نکرده ای موجب درد می شوند.

 

عوامل ایجاد دردهای نوروپاتی

دردهای نوروپاتی اغلب به نظر میرسد که هیچ علت واضح و مشخصی نداشته باشند. اما بعضی از بعضی از علل شایع دردهای نوروپاتیک عبارتند از:

-          اعتیاد به نوشدن الکل (الکلیسم)

-          قطع عضو

-          مشکلات کمر ،پا و لگن

-          شیمی درمانی

-          دیابت(بیماری قند خون)

-          مشکلات عصب صورتی

-          عفونت اچ ای وی و ایدز

-          مالتیپل اسکلروز multiple sclerosis

-          زونا

-          جراحی ستون فقرات

 

علایم دردهای نوروپاتیک چیست؟

علائم ممکن است شامل :

-          دردهای سوزشی و تیر کشیدن

-          خواب رفتن و مور مور کردن

 

چگونه دردهای نوروپاتیک تشخیص داده می شوند؟

 

به وسیله یک مصاحبه و معاینه به وسیله پزشک و پرسیدن سئولاتی در مورد توصیف درد توسط شما زمانی که درد اتفاق می افتد یا هرچیز بخصوصی که باعث تشدید درد می شود.

 

چگونه دردهای نوروپاتیک درمان می شوند؟

برخی از مطالعات در مورد دردهای نوروپاتیک پیشنهاد می کنند که از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در درمان استفاده کنید. بعضی از افراد ممکن است احتیاج به داروهای قویتر از بین برنده درد مانند ترکیبات مرفین دار داشته باشند. داروهای ضد تشنج و داروهای ضد افسردگی نیز در بعضی افراد موثر است.

در صورت در گیر بودن فرد با بیماری دیگری مانند دیابت  کنترل بهتر دیابت می تواند در کاهش درد موثر باشد.

در مواردی که به درمان مشکل جواب می دهند یک متخصص درد ممکن است از روشهای تهاجمی و کاشتن وسایلی برای کنترل درد استفاده کند.

به وسیله تحریکات الکتریکی اعصاب درگیر در دردهای نوروپاتیک می توان به مقدار زیادی از دردها را کاهش داد.

 

متاسفانه دردهای نوروپاتیک خیلی کم به درمانهای استاندارد جواب می دهند و ممکن است در طول زمان بدتر شوند تا اینکه بهتر شوند.در بعضی از افراد موجب از کار افتادگی جدی می شود.   (medicinenet)

 

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در شنبه دوازدهم فروردین 1385 ساعت 13:31 | لینک ثابت |

                           

استفاده از مینوکسیدیل برای درمان طاسی از سال 1998توسط موسسه کنترل مواد غذایی و دارویی امریکا مورد تایید قرار گرفت . ام این دارو در همه موارد طاسی مردانه مفید نیست . مشخص شده که تنها 20درصد بیمارانی که از مینوکسیدیل استفاده می کنند مویشان به حدی رشد می کند که از نظر زیبایی مورد قبول باشد. تاثیر این دارو برروی افراد مختلف قابل پیش بینی نیست اما در موردی که طاسی در مراحل آغازین باشد وقسمت های فوقانی و جلوی سر را درگیر کرده باشد بیشتر موثر است.افراد جوان که مدت کمتری از شروع طاسی انها گذشته و مدت کوتاهتری طاس بوده اند و نواحی طاسی انها کوچک تر است به احنمال بیشتری به درمان با ماینوکسدیل پاسخ می دهند . برای آنکه رشد قابل ملاحظه ای در موها رویت شود باید کمی حوصله داشته باشید و این دارو را به فواصل 12ساعته (دو بار در روز )به مدت حداقل 4ماه مصرف کنید. برخی معتقدند که درمان با مینوکسدیل باید به مدت 6تا12 ماه ادامه یابد تا بتوان در مورد شکست درمان نظر داد.رزیم های غذایی که مواد پروتئینی بسیار کمی دارند برروی رشد مو تاثیر نامطلوب می گذارند. گیاهخواران و کسانی کسانی که از رزیم غذایی سخت استفاده می کنند بیشتر در معرض سوء تغذیه پروتئین هستند.سعی کنید از تخم مرغ .شیر.پنیر.سویا.حبوبات.فندق و پسته که حاوی مقادیر پروتئینی بالایی هستند بیشتر استفاده کنید.

 

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در پنجشنبه دهم فروردین 1385 ساعت 12:0 | لینک ثابت |

                     

یک ویروس انفلوانزا ممکن است 90 بار کوچکتر از یک گلبول قرمز خون انسان باشد اما همین ویروس کوچک می توانددریک سال به اندازه نیمی از مرگ ومیرهای ناشی از تصادفات ترافیکی باعث مرگ انسانها شود.در هر سال در ویروس انفلوانزااز فصلی به فصل دیگر جهش زنتیکی ایجاد میشودو در نتیجه این امر داروها و سیستم دفاعی قبلی معمولا بی تاثیر و بی فایده است 0این بیماری توسط سیستم دفاعی بدن قابل کنترل است و همه افراد در شرایط عادی نیاز به واکسن ندارندمگر اینکه از گروههای پرخطر باشند در حال حاضر بر اساس امار منتشره از وزارت بهداشت افراد پرخطر به قرار زیرند که باید تحت واکسیناسیون قرارگیرند:

1-افراد مسن بالای 60سال که در مراکز نگهداری سالمندان هستند ودارای بیماری قلبی عروقی وریوی و کلیوی هستند0

2-بیماران دچار نقص ایمنی 0

3-حجاج

4-جانبازان شیمیایی و خانواده انها

5-بیمارن مبتلا به اسم دیابت و بیماریهای مزمن کلیه و ریه و قلب با تجویز پزشک0

6-کارکنان مرغداریها0

7-کودکان گروه سنی 6تا23ماه که در مراکز تجمعی مانند مهد کودکها نگهداری می شوند0

8-زنانی که در هنگام شیوع انفلوانزا در ماه دوم و سوم بارداری قرار دارند0

9-کارکنان حرفه پزشکی.بهداشتی0وکارکنان اسایشگاهها

مصرف روزانه 2عدد گردو در فصل سرد سال به دلیل دارا بودن مقادیر مناسب عنصر روی می تواند از ابتلای افراد به خصوص کودکان و سالمندان به بیماریهای تنفسی و سرماخوردگی و انفلوانزا جلوگیری  کند.همچنین مواد غذایی حاوی پروتئین آهن وروی  همچون گوشت قرمز.ماهی و جگر نیز مقاومت بدن را در برابر عفونتها افزایش می دهد.

تعریف موارد مشکوک مبتلا به آنفلوانزای پرندگانH5N1

1-هر بیمار تب دار (درجه حرارت بیشتر از 38درجه سانتیگراد)به همراه حداقل یکی از علائم زیر:

*سرفه

* گلودرد

* تنگی نفس

* کونژیکتیویت

در برخی موارد اسهال یا اسهال خونی مشاهده می گردد.

به همراه حداقل یکی از یافته های زیر:

الف)سابقه تماس در 10روز قبل از شروع علائم با پرندگان بخصوص مرغ که به دلیل یک بیماری مرده باشد.

ب)وجود سابقه تماس در طی 10روز قبل از شروع علائم با یک مورد تایید شده آنفلوانزای H5N1که در مرحله واگیرداری بیماری بوده است (یک روز قبل از شروع علائم تا 10روز بعد از شروع علائم)

ج)سابقه تماس در طی 10روز قبل از شروع علائم با سطوح و محیط آلوده به آنفلوانزای پرندگان.

د)در طی 10روز قبل از شروع علائم سابقه کار در آزمایشگاهی که نمونه های انسانی یا حیوانی مشکوک به آلودگی آنفلوانزای پرندگان داشته اند.

ه)وجود یک تست آزمایشگاهی مثبت آنفلوآنزای Aکه نتواند نوع ویروس را مشخص کند.

12-مرگ به دلیل بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص و حداقل یکی از موارد زیر:

الف)اقامت در مناطقی که موارد مشکوک یا تایید شده آلودگی به آنفلوانزای بسیار بیماریزا گزارش شده است.

ب)وجود سابقه تماس در طی 10روز قبل از شروع علائم با یک مورد تایید شده انسانی آنفلوانزای H5N1که در مرحله واگیرداری بیماری بوده است.

(موارد محتمل و قطعی مبتلا به آنفلوانزای پرندگان با بررسی آزمایشگاهی مشخص می گردد)

 

نوشته شده توسط دکتر نصراله صولت نیا در چهارشنبه نهم فروردین 1385 ساعت 22:7 | لینک ثابت |